Pamawi

Mainit nanaman ang kokote ni bossing. Umagang-umaga pa lang eh nag-uusok na ang kanyang mga sentido. Ang ilan sa mga usok ay sumisingaw palabas sa dalawang butas ng kanyang ilong.

May hindi natapos na trabaho. Isang araw na lang ang palugit para sa deadline. Lahat kame parang may mga berdugong naka-ambang at lalatiguhin ka sa oras na ialis mo ang mata mo sa monitor ng computer at ang mga daliri mo sa keyboard nito.

Walang uuwi hangga't hindi natatapos ang trabaho. Ika ni boss nang may conviction. Seryoso siya dito.

Yeah, I know. It may sound like slavery but I like how the boss treats us this way. Pressure surrounds your personality with this type of management.

It's like an unripened boil that you want to squish but then it's not yet time. You have to wait for the right moment to make tiris of the boil. Patuyuin muna tapos saka tirisin. At putangina napa-ingles ako.

*Anong konek nun? Wala. Basta dapat kang tumanggap ng challenge. Yun lang naman talaga ang tunay na pakay ni Boss, diba boss? Kung nagbabasa ka nito ngayon boss eh sana maintindihan mong kailangan namin ng mataas na sweldo okay? Labshu!*

Papalapit na ang alas siyete ng gabi. Makakauwi na din sa wakas. Wala namang naging problema sa pagso-solb ng mga isyu at mga kakulangan sa requirement ng project. Magaling tumira ang mga engineers ng team. Tinapos nila yung trabaho nila tapos tinulungan ako.

Hayup ka talaga Sir A, napakahusay mo. Isa kang halimaw ng Java sa katawan ng tao. Pasasaan pa't balang araw eh titingalain na kita bilang sunod na boss, at ako naman ang papalit sa puwesto mo bilang fastest improving programmer sa opisina.

Natapos ang araw na wala nang katas ang isipan ko. Cactus na lang ang kulang at maaari mo nang tawaging disyerto ang aking utak. Para akong nireyp na babae dahil lutang ang isip ko at hindi ko alam kung ano ang susunod na hakbang na gagawin ko.

Ah oo nga, tama nga pala. Uuwi na nga pala ako. Pasado alas-nuwebe na din, baka naman maaari ko nang pagbigyan ang sarili ko na magpahinga. Wala na ang mga imaginary na berdugong muntik nang manghambalos sa likod ko kanina nung nagkamali akong magdagdag ng isang curly brace.

Daan ng seben eleben, bili ng C2 Green Tea. Pumili ng Peach pleybor at pumila. Nagbayad at naglakad sa sakayan ng bus. Oo na, alam kong hindi mo kailangan ng ganitong klase ng detalye sa kwento ko kaya ipasporward na lang naten.

Bumaba na ako ng bus at naglakad ng may halong pag-iisip at pagmumuni-muni sa paligid. Dahan-dahan kong inihakbang ang aking paa patungo sa pila ng mga jeepney na alam kong buong araw nang dumanas ng init ng sikat ng araw. Pinagmasdan ko ang paligid at tinitigan ang mga halaman sa tabi ng Teleperformance sa may Shaw Boulevard.

Anak ng putangina, sabi nang no more details eh.

Ayun, nakakita ako ng byaheng Taytay. Sumakay na ako, baka maiwan pa ako. Pagsakay ko tinitigan ko yung babae sa kanan ko, tinignan ko kung maganda tapos tinignan naman ako ng kasama niya. Inilihis ko kaagad ang tingin ko. Parang ako na lang ang iniintay nung drayber kaya at kaagad na din siyang umalis matapos kong makapagpahinga.

Hindi ako kaagad nagbayad. Baka kasi masiraan yung jeep, hassle pa. Maya-maya bigla itong bumagal at tuluyan nang tumigil. May sasakay pala.

Nakatingin ako sa sahig at nag-iisip ng kung anong ulam sa bahay dahil kanina pang nagkakainan yung dalawa kong bituka sa tiyan. Sana iwasan nilang ngasabin yung testicles ko. Baka pati yun patusin.

Ayun, may sumakay. Ang bango. Parang hindi galing sa trabaho. Pag-angat ko ng ulo ko at pagtingin ko eh fresh na fresh pa yung babae. Papasok pa lang siguro. Tangina ang ganda. Nabighani ako.

1, 2, 3, 4, 5. Lampas na ata sa 20 segundo akong nakatitig sa mukha niya. Kakaiba ang itsura niya. Parang may lahi siya. Tapos ang damit niya eh simple lang. Jeans na medyo fit tapos white spaghetti strap na parang tank top. Panalong-panalo. Simply bayutipol. De Luxe kumbaga sa sisig, Rizal kumbaga sa bayani, at may sprinkles kumbaga sa ice cream. Perpektong nilalang ka para sa akin, oh babeng misteryosa.

Tangina, ano ba tong meron sayo darling.

Binusog mo ang pagkagutom ko.
Pinawi mo ang pagod ko.
Pinakalma mo ang isipan ko.
Pinatigas mo ang...
...binti ko.
Pinalaki mo ang pagkakabuka ng mata ko.
Pinakilig mo ang batok ko.
Pinaibig mo ako,
sa pagsakay mo sa jeep na ito.
Harinawa'y malaman ko man lang.
Miski ang ngalan mo.

Tanginang yan. Wala na akong hahanapin pa sa gabing ito. Solb na ang araw ko.

Hindi pa din siya nagbabayad. Ililibre ko na ba? O aantayin ko na lang na kumuha siya ng pera para ako na ang mag-abot sa drayber? Hindi ako pwedeng mag-aaantok nito. Dapat tatanuran ko siya. Dapat ko siyang protektahan sa mga matang nagnanais ding angkinin siya. Mga putangina nyo, magpantasya na kayo sa iba, akin lang ang babaeng ito. Dun na lang kayo sa babaeng katabi ng katabi ko.

Dahan-dahan niyang binuksan ang kanyang purse. Mukhang kukuha na ata ng barya. Ako naman eh inihanda ko na ang aking mga palad. Pinunasan ng bahagya ang pasmado kong mga kamay para naman ma-experience ko kang kutis niya.

Humugot ng foundation. Nagsalamin at nagpahid ng ispongha sa mukha. Anak ng katuray, akala ko barya na. Pero sige, hindi na bale. Mamaya niyan magbabayad na yan dahil kapag hindi siya nagbayad, eh ako na ang sasagot. Ibabayad ko ang bago at malutong kong 100 pesos para isipin niyang bagong sweldo ako at magyaya siya ng kauna-unahang date namin.

Heto na, humugot na ng barya si ateng diwata. Iniabot ang bayad sa katabi. Hindi na siya umimik. Dahil sadyang mabilis ako, agad kong itinutok ang aking mga kamay at bukang-buka ang aking mga palad. Inilapag niya ang bayad sa aking mga kamay. Putanginang shit parang gusto ko na mag-orgasm right then and there. Heaven pareh. parang langit.

Mabuti na lang at malapit lang siya. May sukli pa ang 10 pesos na iniabot niya. Kahit mapunitan pa ako ng litid, ayos lang basta mai-stretch ko lang ang braso ko't makuha ko ang sukli galing mismo kay manong.

Walang napatid na litid pero napangiwi ako sa pagstretch ng kamay ko. Shet eto na, mahahawakan ko na ng mas solido ang kamay niya. Sasapuhin ko sa ilalim at saka ko ilalapag ang barya sa palad niya. Sa pagkakataong ito, ang palad naman niya ang bukang-buka at ang kamay ko naman ay mabagal na iniabot ang sukli.

Oh syet. Ang kinis ng balat. Ang lambot ng kutis! Parang Likas Papaya Soap with matching Perla on the side. Parang binuro sa asin ang kutis niya. Malambot at ang sarap supsupin.

"PAREH, SALAMAT AH. KUYA JESS, DYAN NA LANG AKO SA TABI HA."

Napatigil ang mundo ko. Hindi, mali. NAGUNAW ANG MUNDO KO.
Tumigil kame sa isang kilalang Karaoke Bar ng magagandang bakla.

"Sige Arnel. Teks ka lang mamaya kung sasabay ka ha? Baka abutan pa kita. Dahan-dahan sa supsop ha? "

"GAGA! MARUNONG AKONG MAGTIMPI! O SIYA SIYA, ITETEKS NA LANG KITA. BABOOSH!"


Namutawi sa labi niya ang mga boses na parang pinag-halong Mike Tyson at Inday Garutay.

Saka ko na lang napansin ang balikat niyang malapad, ang tila ba malalaki niyang kamay at ang medyo bigotilyo niyang mga nguso. At lalo na ang kanyang tila bang inipit na mansanas ni Adan sa kanyang lalamunan.

Nanumbalik ang gutom ko at nasusuka pa ako.
Pinabalik mo ang pagod ko't na-over fatigue pa ako.
Ginambala mo ng husto ang ulirat ko.
Pinalambot mo ang tuhod ko dahil nanlulumo na ito.
Pinanlisik mo ang mga mata ko.
Para akong binatukan ng kapre.
Pinatay mo ang pangarap ko,
sa pagkakasakay mo sa jeep na ito.
Hayop ka Arnel, putangina mo.

Elongate...

Shorten...

Sunrise

Sa isang kainan sa Intramuros...

Pulubi: Manong, pwedeng makahingi ng pagkain?
Ako: (Tangina manong na pala ang looks ko ngayon) Ay wala na po akong tira-tira, eto na lang ulam ko. Meatballs po ito.
Pulubi: *Umismid at sumimangot* Ay, wala bang kanin?
Ako: (Tangina, choosy tong pulubi amputa) Ayaw niyo to? Karne to, meatballs. Walang kanin dito na libre, binibili ang kanin dito...

Hindi naman ako ang tipo ng tao na tumatalakay ng mga pampublikong usapin pero gusto ko lang magkomento sa kakulangan ng bigas kasi wala na akong makain!

Joke lang.

Masuwerte naman ako dahil isa ako sa mga pamilya na nabiyayaan pang makakain ng bigas na nagkakahalaga ng mahigit sa P30.00+ ang kilo. Hindi ko nararamdaman na nagkukulang ang Pilipinas sa bigas dahil meron kameng taniman sa mga paso namen sa taas ng bubong. Kanya-kanya ang tanim at kanya-kanyang gapas at saing. Mahirap lang sa anihan kaya dapat rotation ang pagtatanim. Medyo maanghit lang minsan kasi tinataihan ng pusa yung paso.

Pero joke lang. Puta, ang hirap naman ng buhay kung ganun. I am so happy na meron tayong mga bayaning mga magsasaka na tila ba naka-hiatus ata dahil nauubusan daw tayo ng bigas. Mahal ko kayo farmers kaya wag kayong manghihina at panghihinaan ng loob.

Pero seryoso, swerte ako dahil ang pinakamalaking baunan ko pa din eh nakalaan sa kanin. Di ko alam kung sinasadya ni inay na damihan ang kanin para tabunan ang kakarampot kong ulam na parang dice lang ang laki. Pero madami talaga ang kanin ko, kaya lalo ako tumataba. Naisip ko na lang din kung di ba pumalakpak ang tenga ng mga tao na nagdi-diyeta dahil may kakulangan sa bigas at di na sila mahihirapan pang maghanap ng rason para hindi kumain.

Grabehan. Dati nasa 20 pesos lang ang kilo ng bigas na binibili ko at masakit na ang braso ko ng pagbubuhat sa halagang 100. Ngayon eh parang hindi na ako magtataka kung maging sinliit na lang ng supot ng tatlong kutsarang ulam ang iabot saken ng tindero sa halagang 100 na bigas.

Nakakalungkot lang para sa akin na maisip na nagkakaubusan ng bigas dito. Kasi naman eh ang bigas ay nagsilbi nang simbolo ng kulturang Pilipino. Nagising na ako na kanin ang kinakain ng mga Pinoy. Kaiba sa mga Amerikano at Europeans na tinapay, mais, burgers, at laman-loob naman sa mga aswang. At pati na din sa mga Asians kasi meron tayong sariling breed ng palay tulad ng Dinorado, Wagwag, Sinandomeng, NFA at Tutong.

Yung tutong na uri ng bigas nakakapagtaka kasi minsan lang ako makakain at kadalasan pa kapag yung ate ko ang nagluluto. Rare specie pala siya ng bigas.

Yung Dinorado at Sinandomeng, eh feeling ko dalawang lahi sila ng mga magsasaka na Pioneer sa pagtatanim at pag-ani ng mga palay kaya in honor to their clans, sa kanila naipangalan. Kung nasan man ang mga anak na babae ng mga clans na ito eh malamang sa kanila nanggaling ang istilo ng mga lalaki na mag-iwan ng palay sa keps ng mga asawa nila at kapag naging bigas daw ito habang sila ay wala ibig sabihin ay may bumayo sa asawa nila.

Sa tingin ko mas mainam kung pulbura na lang ng paputok ang ilalagay nila sa keps ng asawa nila habang wala sila para sa sobrang friction nun eh maglikha ng spark para mapasabog ang mga putanginang ahas na nakiapid sa asawa nila.

Sabi ko nga nakakalungkot at nabalitaan ko pang nag-aangkat tayo ng American at Vietnamese rice.

Naisip ko kasi na kapag sinabi mong nag-angkat ang Pinas ng bigas [wow rhymers!] eh parang sinabi mo na din na nag-angkat ang Saudi ng langis mula manufacturers ng baby oils, tapos nanood at nilabasan sa African Porn ang mga Japanese, tapos nagpatayo ang Egypt ng pyramide gamit ang buhangin mula sa Antarctica, tapos tinalo ng Resiklo si Optimus Prime, tapos nasarapan yung mga French bakers sa pandesal, tapos nanood ng Dyesebel ang mga Koreans tapos natakot sa Shake Rattle and Roll Nth Edition si Sadako.

Walang feeling ng pagiging Pinoy kung ibang bigas ang isasaing namin. Kung di rin lang dito galing ang bigas, wag na lang magkanin.

Pero binabawi ko na yun. Mahirap na baka mabasa ito ni Gloria, i-ban pa ang pamilya namen sa pagkain ng kanin. Alam mo naman si Gloria, masyadong makapangyarihan.

Sa totoo lang hindi ko alam ang tunay na sanhi ng kakulangan ng bigas pero nalulungkot akong malaman na bigas na pala ng America at Vietnam ang kakainin natin sa mga susunod na buwan. Di ko feel ang kumain ng bigas na di pinaghirapan ng kapwa ko Pilipino pero dahil mas mahalaga ang gutom sa patriotism eh putangina, lafang lang nang lafang kahit bigas pa ng Neptune yan o Mars.

Pero para saan pang magkaroon tayo ng Bocaue Rice Terraces? *Tama ba?*

Banaue. Banaue ang ibig kong sabihin. Carol Banaue.

So para saan pang magkaroon tayo nito kung kukulangin din lang tayo. Ano ba yung Banaue? Pang display lang ba yun? Hindi ba tayo pwedeng umani ng bigas dun? Uunahin mo pa ba ang pagiging aesthetically wonderful mo sa pagiging tag-gutom ng Pinas? Wonder of the World daw ang Banawe Rice Terraces kaya pinapanatili itong preserved at posturang-postura para sa foreigners na nakikikain din ng bigas dito. Saka yung rice bowl ng Pilipinas sa Gitnang Luzon? Anong nangyare dun? Nabasag na?

Tila ba nagsawa na ang mga magsasaka sa awiting "Magtanim ay di biro" at sineryoso na talaga nila ito't na-realize nila na di talaga biro ang magtanim ngayon. Masakit sa likod, delikado sa balat, at madumi sa kuko.

Nakakalungkot isipin na baka sa future, mag-aangkat na talaga tayo ng bigas dahil wala nang gustong magtanim. Naalala ko tuloy yung sinabi ng isa sa mga idol kong si Santong Busabos sa kwento niyang De Lata at naisip ko ang tungkol sa kinabukasan ng rice-planting industry. Hindi na daw nagtatanim ang mga magsasaka dahil natuto na sila ng Ingles at telemarketing kaya naman nagaasikaso na lang sila ng calls galing sa iba't-ibang bansa kung papaano magtanim ng masarap na bigas.

Di na siguro ako magtataka kung maging call center agents na ang magsasaka at call center na ang IRRI.

Kung ano nga ba naman ang tunay na dahilan ng pagkakulang ng bigas, di ko alam. Gusto ko sanang hingin ang opinyon ng mga CSI Las Vegas, Miami, at New York, Imbestigador at Tulfo Twins eh mukhang mas uunahin ko na lang magtrabaho para may maipambili ako ng bigas. Wala din naman akong magagawa kung nagkakaubusan ng bigas.

Hindi na ako kukuha ng sobra pa sa kaya kong ubusin at sisiguraduhin kong clean plate ako kada kakain para naman makiramay sa kakulangan ng bigas. Ayoko kasing dumating sa punto na mamimiss ko ang kanin di dahil sa nasa ibang bansa ako pero dahil wala na talaga tayong mabili.

Elongate...

Shorten...

Araw ng Mundo

Earth Day daw nung nakaraang araw. April 22, 2008.

Nagulat ako kaya naman daglian kong binungkal ang paso namin para batiin ang mga lupa ng Happy Earth Day. Medyo nagkislutan lang ang mga bulate kasi nabingi ata sila sa sigaw ko. O baka naman sa hininga ko. I do not alam.

Nakakagulat na nakakalungkot. Alam kong merong pagdiriwang ng Earth Day at meron naman akong pakialam sa Earth pero ngayong significant na araw na ito na dapat eh may ginawa ako para sa kanya eh di ko man lang nagawa. Ang hirap ng hindi nanonood ng TV. Hindi ko na-update ang sarili ko dun sa napanood kong commercial sa National Geographic Channel.

Oh syet, yun pala! Di ako nanonood ng TV kaya masasabi kong nagtitipid ako ng kuryente. Sweet ko naman. Bless me Mommy Earth.

Kaya nga nung nalaman kong Earth Day kahapon eh daglian kong binuksan ang tatlong ilaw, ang PC, isang bentilador, ang aircon, at pati na din ang TV kahit ako lang ang manonood para malaman ko kung ano pang ibang details sa Earth Day.

Kaso lang nakatulog ako ng bukas ang lahat ng mga bagay na binuksan ko kaya naman ayun, siguro minumura na ako ni Mother Earth sa pag-aaksaya ko ng precious energy ng mundo.

Pinalampas ko lang ang pagkakataon na naibigay sa akin ng Wonderful Earth at hindi ko man lang siya nagawan ng kabutihan sa araw niyang yaon. Tinagurian pa man din akong candidate dati bilang si Ginoong Kalikasan dahil sa mukha daw akong nature, natural ang beauty. In short, mukha daw akong ugat at mga bark ng punungkahoy, pero ang pagiging makamundo [maka-Earth], eh hindi ko nagampanan ng husto.

At dahil nga sa napalampas ko ang ilang araw na pagbibigay-pugay sa kabaitan ng Earth sa akin at di pa niya ako pinatatalsik sa ibabaw niya eh naisipan kong magsulat ng mga bagay na maari kong gawin sa susunod na taon para sa Earth Day.

Kaya ito na ang ilan sa mga maari kong gawin neksyir, kung may Earth pa nga tayong gagalawan.

*Katok sa kahoy mga misis*

Hmmm, teka lang, lemme think...

Mga Mungkahing Paalala para sa Earthday Next Year ni Mariano

1. Wag na munang manigarilyo. Kung Maninigarilyo, itapon ang balat cigarette ass sa semento at huwag sa lupa kung saan nandun nang nakatambak ang 200 na iba pang cigarette asses. Ganun din ang balat ng kendi, balat ng chichirya, balat ng McCheeseburger, at balat sa puwet. Nyek.

Alam ko namang mahirap ang hindi magyosi para sa kagaya kong contributor sa global warming. Pero isipin mo na lang na isang araw lang naman yung hindi mo paghithit ng dalawang kaha ng yosi. Kung hindi kayang wag magyosi, lunukin ang second-hand smoke. Kung hindi kayang lunukin, singhutin. Kung hindi kayang singhutin, ilagay sa plastic at isaklob sa ulo ng kaaway. Naperwisyo mo na ang kaaway mo, nakatulong ka pa sa Earth.

Sa pagtatapon naman ng upos ng yosi, ugaliing itapon ito sa tamang lugar - which is everywhere.

Duh, syempre dun sa basurahan na NON-BIODEGRADABLE. Bat kasi di na lang sila gumawa ng edible na sigaret butts para menos kalat. Siyempre kapag nagyosi ka, magekekendi ka, kaya dapat mo na din itong itapon sa tabi ng sigaret butts, mga 2.03 mm ang layo sa tabi nung sigarilyo.

2. Mag-contribute sa pagpapalago ng halaman.

Carbon dioxide ang isa sa pangunahing kailangan ng mga halaman. Kaya ugaliing kausapin ang halaman at magbigkas ng mga salitang mayaman sa syllables na "HAH", "BAH", "NAH", "KAH", "KAH", "BAH", "SAH", "NAH", "PAH", "LAH", "KOH", "TAH", "EH", "NAH", at "FOREVER". Ituring din na Carbon Dioxide ang utot at hindi Methane. Mainam ito sa halaman kaya naman maghanap ng malapit na plant box at doon magpakawala ng gaseous excess sa katawan. Minsan lang ito sa isang taon kaya naman paghirapan na natin itong ibigay sa halaman at wag na sa silya ng FX, bus, opisina, at cubicle ng katabi, o di kaya eh sa elevator. Kung walang malapit na halaman eh itabi muna ito sa sisidlan tulad ng microwavable containers ng kaaway mo sa opis at magdasal na wag niyang makilala ang utot mo.

3 Pumili ng environment-friendly na sasakyan.

Pumili ng mga sasakyan na gumagamit ng biodiesel at kakapatingin lang sa emission testing center. Maging matiyaga sa pagtatanong sa driver ng mga requirements na yan kahit na alam mong wala miski isa man sa mga tinanong ang sumagot ng OO sa dalawang kondisyon na ito. Uso naman yung dekuryenteng jeep sa Makati, baka sakaling makatyempo ka nun, sakyan mo na kaagad.

4. Maglakad

Noon pa man, noong mga panahon ng Nomads eh malinis pa ang mundo kasi walang mga usok na galing sa sasakyan. Naglalakad ang mga Nomads kasama ang mga Egyptians kapag gusto nilang magpunta sa Glorietta o kaya eh sa Trinoma.

Hindi naman kailangang maglakad ng mga 400 kilometers lalo na kung taga Novaliches ka at sa Maynila ka pa pumapasok. Pwede ka namang maglakad dun sa mga distansyang praktikal, tulad ng mga 2000 steps o di kaya eh 50-minute walk. Kayang-kaya mo na yun, for the love of Mudraks Earth no! Bawas sa fats at toxins ng katawan yung ganung klase ng activity pwera na lang siguro kung sa kahabaan ng edsa mo naisipang maglakad. Para makasigurado na makakapaglakad ka sa Earth Day, magdala lamang ng saktuhang pera mula bahay hanggang dun sa point na gusto mong simulang maglakad. Magbaon din ng makapal na tuwalya.

5. Magtanim ng halaman

Makakatipid ka na, makakatulong ka pa sa paglaganap ng Green Earth. Mag-isip ng halaman na madaling tumubo tulad ng kugon, damo, lumot, at pati yung mga orange na deadly kabute na tumutubo sa bulok na kahoy. Ilang araw lang ang iintayin mo para tumubo ang mga ito, tapos matagal pa bago mawala. Wag ka nang mag-asam na magtanim ng weed kasi baka hindi mo din naman maintay na tumubo ito. Kung ako nga baka buto pa lang ngatain ko na yun eh. Kaya dapat gulay na lang o kaya palay para masulusyunan ang krisis sa pagtaas ng presyo ng bigas.

Wag ka na nga palang magpapa-uto dun sa mga galing sa institusyon ng kung anong klase na nagpupunta sa eskwelahan para magbenta ng buto ng pakwan, munggo, togue, kalabasa, ampalaya, pechay, sunflower at kangkong. Kasi nung bumili ako ng buto ng kamatis, nabulok lang, Di effective lalo na kapag ibinudbod mo lang sa lupa tapos hahayaan mo lang siyang tumubo. Yah, like that.

Yun lang para saken ang mga bagay na pwede kong gawin sa Earth Day neksyir. Sana ikaw din meron kang magandang magawa sa Earth sa susunod pang taon.

Pero ang mas mahalaga, make Earth Day like Christmas day. Everyday is Christmas day. Everyday okay.

Sige, magtatapon lang ako ng toxic vile sa imburnal namen. Paalam muna.

Elongate...

Shorten...

Office Chronicles: Busy

Ang hirap sa mga tao na medyo matagal na di nakapagpost dito sa mundo ng blogging eh aakalaing patay na o di kaya eh nakabuntis ng kung sinong anak ng miyembro ng militar na may mataas na posisyon at hinding-hindi na muli pang makakakita ng sinag ng araw. O kaya naman eh nag-quit na daw dahil sa kakulangan ng bigas o kaya eh dahil sa pagbabalik ni Gabby Concepcion. O kaya naman eh iisipin na napaka-magarbo ng susunod na post mo kasi napakatagal mong pinag-isipan para mapaganda at maging kaiga-igaya sa mata ng mga mambabasa.

Pero ako lang naman ang nag-iisip niyan. Hunghang lang naman ako kung iisipin kong lalampas sa kinse [ang kapal, kinse daw] ang magbabas ang blog ko. Ang kadalasan lang naman dito ay ang mga pinakamamahal kong mga kaibigan na walang sawang [putangina, sana nga] patuloy na nagpapaka-martyr na magkomento sa akin. Mahal ko kayo, pa-cheeseburger naman kayo.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Ang putanginang trabaho ito. Sobrang delayed na talaga. Buntis na siguro. Charot.

Malapit na ako ma-extinct dahil ngangatain na ako ni boss at kinakailangan ko na ng madaming tubig na pambanlaw dahil baka lahat na lang ng klase ng sabon -- bareta man o powder -- eh maikuskos na sa akin.

Sobrang apektado na ng porn hobbies ko. Namimiss ko na sila Tera, Cytherea at Maria. Namimiss na din nila ako. Kailangan na nila ang aking katas at kalinga. Yung mga ungol nilang dulot ng aking hot na hot na pandesal[sal].

Pati nga blogs ko di na updated kaya naman naisipan kong magsulat bago pa tuluyang magunaw ang kaisipan ko at lamunin ng mga numero at mga linya ng codes na hindi ko naman inisip pero pinasasakit ang mga ugat ng utak ko.

Ayun lang naman. Nakakaurat lang. Nginangasab na ako ng panlulumo.

Akala ko eh magandang bagay ang hindi pagpapatalsik sa akin nung unang beses na inakala ko ng sisipain na ako palabas ng building namen nung bumagsak ako sa eksaminasyon. Natuwa naman ako dahil nabiyayaan kameng mga natitirang "trainees" [trainees na lang ang term ko kesa naman sa BUMAGSAK, para di masakit sa mata] ng pagkakataon na mapahaba pa ang buhay-empleyado namin sa opisina. Bukod sa di pa ako mawawalan ng kabuhayan eh makakasilay pa ako araw-araw kay Jerome at makakakurakot pa ako ng free supplies sa opisina gaya ng Milo, kape, at libreng Munchkins at flavored-pandesal.

Samantala, ano nga ba ang pinagkakaabalahan ko at ganoon na lang ako ka-"dedicated" sa trabaho ko?

Pero gaano ba ang "dedication" ko aber?

Wala naman, simple lang. Yung tipong papasok ka lang ng dalawang Sabado ng walang bayad para lang matapos mo yung trabaho. Ganung lebel lang naman. Gusto ko kasi talaga tong trabaho, kaya kahit walang bayad papasukan ko na. Mahal na mahal ko ang ginagawa ko at ayaw kong napapabayaan ito.

Tangina, bat ko ba nasabi yun? Kalokohang bulsiyet yun ah.

Sabi nga sa akin nung mga kausap ko tuwing andito ako sa opis ng Saturday eh ang sipag ko daw.

Iisa lang ang isinasagot ko sa kanila: "Kung masipag ako, di na ako papasok ng Sabado kasi ilang araw pa lang tapos na ang work."

Masipag naman ako. Promise. Oo, talaga. Oo ngaaaa. Ay sus ka, oo nga sabi masipag nga ako. nagkataon lang na mahirap tong naibigay na module sa akin kaya naman dinadaan ko sa papasok-pasok tuwing sabado.

Officially eh 3 and a half weeks na itong delayed.

Eh teka ano ba tong ginagawa ko?

Ayan yun. Edit Project Module. Controller yan nung Edit Project na magdidikta sa pagpunta nung values na kinukuha sa page, papunta sa manager, tapos papunta sa DAO para mailagay o di kaya eh makuha sa database.

Wag ka nang magreklamo kung di mo naintindihan kasi ako din eh hindi.

Hanggang sa mga oras na ito eh tinitira ko pa din ang project na iyan para lang matapos na talaga.

Ibang lebel kasi ang pag-iisip na ginagamit dito eh, yung tipong logical side na ng utak. Sa panahon ngayon, medyo nahihirapan akong humugot ng logic sa isipan ko dahil sa alam ko sa sarili ko noon pa na hindi ako analytical mag-isip. More on artistic side of the mind ang meron ako.

Kaya gagawan ko na lang siya ng maikling tula.

Task
by Mariano

Ang trabaho kong ito
Kayhirap tapusin
Logical reasoning
ang kailangang pairalin

Kaytagal ko na siyang pinaghihirapan
Pero magpahanggang sa ngayon
Lugmok pa din ang kalagayan
Dahil sa hirap ng pinag-iisipan

Inaabot na ako, ng pasado alas-otso
Sa kakakalitkot ng trabahong ito
Gustuhin ko mang tapusin ay hindi ko kaya
Wala akong sapat na kaalaman para siya ay mapagana

Kaya kung matatapos ko man ito
Sa kahit paanong paraan
Asahan mong magpipiyesta
Ang aking kalooban

Sapagkat di biro ang tumitig
Sa proyektong ito sa maghapon
Ang tanging hiling ko lang sana
Ang putanginang ito'y matapos na

Bow

Yun lang muna sa ngayon. Tatapusin ko lang to hanggang sa katapusan ng buwan tapos magpapatalsik na ako dito sa kumpanya para magblog for life.

Sweet.

Elongate...

Shorten...

Back to Basics with Pepe Smith

mga kaibigan, meet Hugh, ang kapatid ni Kiko Matsing. So pwede natin siyang tawaging Hugh Matsing. Tangina, ang banana lame-ass shit naman ng name na yun.

Ito ang isa sa mga pinagmulan ng lahi ng tao pero dahil ako lang yan, sasabihin kong ang gwapo ko pala kahit unggoy ako.

The famed Juan Dela Cruz band front man and legendary Pinoy Rock Icon Pepe Smith making his appearance on my blog.

Pwede niyo ring gawin ito sa sarili ninyong mukha kung maatim ninyong magmukhang unggoy na kagaya ko.
Hindi ko na ilalagay ang original na photo na pinagkunan ng mga ito kasi panigurado naman akong mag maa-appreciate niyo pa din ang mga litratong ito kumpara sa original.

Para sa mga gustong gumaya ng mga images na ito, maaari kayong magpunta sa faceofthefuture.org.uk

Elongate...

Shorten...

Walang Social Life Series : Wrecked Star

Hindi ko hilig ang maglagay ng mga bagay na alam kong di makikinabang ang kabagalan ng DSL speed ko pero dahil sa mga rich-ass friends ang mga tao dito sa links ko at matutulin ang internet nila eh minarapat ko na itong ilagay. -- Mariano

Third item for the WSLS. Enjoy

Wrecked Star from Mariano Juancho on Vimeo.

I'm on my way to stardom! But first, I gotta learn the basics of rockin'on! So, I practiced my stage dive with the ever-so-popular tune of Kiss From A Rose by Seal! So rockstarish! Dive on dudes!!!
-Mariano

Elongate...

Shorten...

Forbidden

Kaya naman kapag may nakita kayong ganito, isuplong kaagad sa Naked Patrol.

Elongate...

Shorten...

Loserrific Dat Kom

Elongate...

Shorten...

Isaksak Mo

Elongate...

Shorten...

Traypoleks Equals Porn

Ito ang lumitaw nang i-tayp ko ang URL ng xXx sa browser sa opisina:

i-click para makita ng mas malaki

xXx

Ang Sagot Sa Pagkabagot

>>Now Traypoleksing<<
Featuring
Piolo Paskwa: "I want to be fucking complete."
Sam: "Who says being a *SAM isn't worth it?"
Joseph: "Taena nyo, mga bugok!"

*SAM - Silly-Ass Motherfucker

Elongate...

Shorten...

The Blog Awards Challenge

Ops, isa munang adbertismento mula sa mga kaibigan natin sa Blogosphere.

The Blog Awards Challenge is a blog competition combining literary skills, interactivity and peer polling. The Blog Awards Challenge is bi-weekly theme-based writing event for everyone in the blogosphere. A challenge is posted in the site every two weeks. Bloggers who wish to compete will write about the theme and post the entry on their respective blogs.

NARITO ang tungkol sa The Blog Awards Challenge
NARITO naman ang rules

Puntahan natin ito. iPod Sapol din ito no.
Please pass nga pala.

Ang pagsusulat ay isang isang susi sa paghahayag ng malaya at bukas na isipan. Ang pagsusulat ay marahang tugon sa nagsusumamong kaisipan na nais magpahayag ng diwa.

Kaya't narito ang isang prestihiyosong patimpalak na inihahandog ng mga kagalang-galang na sina TalkSmart at Loud Cloud

Tayo na't makilahok bago pa ako maubusan ng sasabihin dito.

Elongate...

Shorten...

OfficeChronicles: Almost Gone

Ahaaaay, kaangasan naman ng tadhana.

Narito pa rin ako at giniginaw sa erkondisyon sa bagong puwesto ko dito sa opisina. At hindi ito ang silya ng presidente. Napalipat lang kame ng posisyon mula dun sa pwesto kong katapat ang sinag ng araw at katitigan ang mga ulap.

• Nakikikain pa din ako ng libreng supplies sa umaga - Munchkins o di kaya eh flavored pandesal.
• Tumatae kada umaga sa toilet ng opisina gamit ang bidet at malambot na tissue paper.
• Nagnanakaw ng paper napkin at ginagawang panyo.
• Umiinom ng libreng Milo at kape.
• Nagba-blog ng walang katuturang bagay gaya ng Office Chronicles.
  
• At ngayong may Friendster Account na din ako, nagpe-Friendster na din ako.
• Nakikipagdaldalan sa mga kaopisina ng mga "hot issue" sa paligid ng opisina gaya ng kung sino na ba ang mag-UN.
  
• Nagbababad sa pakikinig ng mp3 at talaga namang nakatodo sa volume. Nakakatulong sa pagpapatay-malisya sa nagri-ring na telepono.
  
• Nagpapakinis pa din ako ng balat at nagpapataba ng tiyan dahil sa kakulangan ng eksersays at yuppie lifestyle. Ang makinis na balat ay may kaakibat na altapresyon.
  
• At siyempre, pasilay-silay pa din kay Jerome.

Aba oo nga pala, nasabi ko na nga pala noon na matatanggal ako diba?

Aba'y akalain mong naawa sila sa akin! Ahaha, mga putangina, andali nilang utuin. Konting uhog lang at pawis at luhang inihilamos ko sa mukha kong mala-Kristo eh pumayag nang wag akong tanggalin.

Sino ba naman ang hindi maaawa kung naglulupasay ka na sa harap na parang bulateng pinapapak ng langgam.

Pero siyempre joke lang yun kasi kung gagawin ko yun eh makakatikim ako ng malalaking braso at kamao ni Manong Guard na parang nag-training pa ata sa Mount Olympus sa laki ng katawan.

Ang mga hitad na yun, so gullibleness! Haha, mga mababait na nilalang! Salamat!

Pero dahil alam na marahil ng SYSADMIN ang website na ito eh binabawi ko ang sinabi ko. Joke lang po yun Sir Aries at Sir Edgar, hehe, peace be with all of you po, maging kila ma'am at sir bossing natin sa management.

I REPEAT - BINABAWI KO ANG SINABI KONG STATEMENT NA NASA ITAAS, SO HELF ME OR NOT. SERIOUSLY, I AM NOT SERIOUS WHEN I JOKINGLY JOKED ABOUT THAT STATEMENT.

Ah oo, tama kayo.

NANDITO PA DIN AKO SA OPISINA KO. MAY TRABAHO PA DIN AKO.

Kaya sa mga nakakaisip makipagmeet-up at magpalibre (ng SIMPLE LANG, PAKSIYET!) eh abot pa kayo.

May ilan pa ngang inggit na inggit sa ginagawa ko dito sa trabaho ko eh. Bakit daw ang sarap ng buhay ko dito. Hindi ko din alam kung dapat ba akong matuwa sa ginagawa ko dahil wala akong growth sa aking work experience. Nakakatanga lang ang ginagawa ko dito. Pero siyempre, personal growth naman ang natatamo ko mula sa pagkakaroon ng madaming kahalubilo dahil sa pagtatamad ko dito. Sige, sa mga nanghihingi ng trabaho ko, sa inyo na lang ito.

Ano nga ba ang nangyare mula nung naisulat ko ang tungkol sa pinaplano nilang pagpapatalsik sa akin sa puwesto?

Well, first of all, HINDI KO ALAM KUNG ANO ANG ZTE DEAL NA YAN!!!

Puta, malay ko ba kung sino yang si Jun "J-Lo" Lozada na yan ha?

At anong kurapsyon ang sinasa...

*Ah, ehem. Ano ulit? Ha? Sa trabaho lang? Ay, ay sorry maling script itong natanggap ko, haha. Sorry naman!*

Ayun, ano nga ba ang nangyare mula nung bumagsak ako sa exam?

Wala naman, nadeploy pa din ako sa isang team at nabigyan ng project na sa kung saan eh ginamit ko ang 80% ng oras ko sa pagba-blog at 20% naman sa pag-aaral nung pinagagawang sistema at pag-aaral ng mga dapat aralin. Kumbaga eh 1 hour dedicated sa project at 7 fucking hours naman para sa kabulastugan at katamaran.

Kumbaga ginagawa ko lang wallpaper ang mga review materials para pang-cover up sa mga ginagawa ko. Parang MacGyver lang na naguumapaw sa pagiging maparaan.

Oh diba, ang galing kong empleyado! Puta, sino ba naman ang di magha-hire saken nito, kita mo naman 20 percent efficient working skills! Tangina, palagay ko manager agad ako pagpasok ko sa susunod na kumpanya eh. Kaya yung mga may alam ng kumpanya na nagha-hire ng mga bum at slackers, paki-inform lang ako.

"Bum you want? Bum you get!"

Wala namang gaanong naganap sa oras matapos ang exam. Ganun pa din ang buhay, at ganun pa din ang takbo ng utak ko, puro pa din kalokohan. Pure loserrificness, puro ka-emo-han at paglalandi.

Sequence pa din ang buhay ko:

(In Particular Order)
Gising
Ligo
Kain
Travel
Log In
Trabaho
Tambay
Chat
Blog
Kain
Trabaho
Tambay
Tambay
Chat
Chat
Blog
Blog
Log Out
Travel
Chat
Kain
Chat
Chat-Tulog

Aba naman, puta, nakatapos kaya kame ng project. Akala mo ha?! WALA KANG TIWALA SAKIN YOU SHIT? Marunong din akong magtrabaho oy! Natapos na nga ng maaga eh.

Yun nga lang eh si boss ang gumawa nung part ko at medyo nagpalit-palit lang ako ng ilang characters at logic sa code eh patok na! May ginawa na ako. Ganun lang kasimple ang istilo sa trabaho eh.

Blackmail = your boss works for you.

Sheesh, simple as wantuten eh.

Pero kasi part ng tangang trabahador ang ginampanan ko eh, kaya naman naawa na talaga ng husto si boss Team Lead kaya kahit alam kong inis na inis siya sa akin eh patuloy pa din ang tulong niya saken.

BASH YOUR BOSS = Work well done Mr. Juancho.

Simpleng-simpleng trabaho.

= = = = = =

At ano naman ang susunod na hakbang?

Heto, pinadagdagan ng isa pang buwan ang aming pagtatagal dito sa masarap na kumpanyang ito. Para daw makapaghanda sa pag-ulit nung PAGSUSULIT na kinakailangan upang maging lehitimo kang manggagawa ng kanilang opisina.

Hindi pa ba sapat ang angkin kong talino at kahusayan sa pagba-blog at kailangan pa nilang mapatunayan ang galing ko sa pamamagitan nung pagsusulit na yon? Aye carumba namang mga boss ito, mga talandi. Dapat daw kasi eh "certified" ang mga manggagawa para mas pakyawin ng mga taga ibayong-dagat ang kanilang serbisyo. Teh shitnezz, ang laking requirement nun.

Bahala sila. Wala na akong pera. Mahihirapan na akong kumuhang muli nung pagsusulit na nabanggit.

Eh ano na ba ang susunod na yugto?

Wala. Mawawalan na ako ng trabaho, at opisyal na ito. Wala nang extension na parang buhok ng mga bakla.

Pero hindi naman porke wala na akong trabaho, wala nang Office Chronicles. Wag kayong mangamba, marami pa akong maisasalaysay na salaysayin dito tungkol sa mga kabulastugan ko sa opisina.

At ang kapal naman ng mukha kong magsabi na huwag mag-alala kung mawala ang Office Chronicles. Para namang may tulong ito sa buhay natin diba? Hala, sige, trabaho muna ako for 40 minutes tapos blogger mode the whole day.

In one month time, I will be fired.

Amazing!

Sige, maghahanap muna ako ng lilipatan. Salamat!

sinabi sa akin ng kaibigan kong si Legendary na taasan ko naman daw sa 20% ang magiging kaalaman ko sa pagsusulit. puwes, request granted

Elongate...

Shorten...

Taribyot

March 17 ngayong araw na ito.

Lunes. Ano ba ang meron?

Wala naman. Sabi ng nanay ko eh araw daw itong kamatayan ni Ramon Magsaysay, ang namatay sa pagkabangga ng eroplano sa Mt. Manunggal sa Cebu. Dating presidente ng Pilipinas na pang-ewan sa bilang. Talk about good history knowledge.

Madami daw kinalaman ang letter M sa aksidente.

Mount Manunggal
Magsaysay
March
Cebu
Nakaligtas - Nestor Mata
naMatay
Mabangga sa Mundok

Ayun, wala lang.

Naisip ko lang na di naman sineselebreyt ang kamatayan niya kahit na madami siyang naidulot sa bayan natin gaya ng mga bagay na makikita mo kapag hinanap mo ito sa Google.

Tulad na lang ng Linggo ng Wika. Hindi ba't napakamakasaysayang pagkakataon sa kasaysayan ng Pilipinong kasaysayan na makapagtaguyod ng isang linggo na nakalaan lamang para sa Wika?

Oo, tama nga naman. Mabuhay si Manuel Quezon. Hindi literally ha?

Ayun, naisip ko lamang na magbigay ng kaunting papugay sa isa sa mga butihing pangulo ng ating bansa.

Kaya naman naisuot ko ang damit na ito...

mambo pose number 1

mambo pose number 2

mambo pose number 3

mambo pose number 4

mambo number 5

Sa kung anong dahilan kung bakit Mambo Magsaysay ang pangalan ng shirt, hindi ko matutukoy.

Siguro tagline ng campaign niya habang nagma-Mambo sa stage tuwing may presscon.

Siguro yun ang naisigaw niya nung malapit nang bumagsak ang eroplano.

Siguro palayaw niya. Mambo = Ramon. Napakalapit.

Anyway, mga usapan tungkol sa araw na ito:

Ateng tindera ng load: Ayos ang t-shirt mo sir ah. Bagay na bagay ngayong araw na'to. Death anniversary ni Magsaysay.

Ako: Oo nga ate eh. Kaya ng isinuot ko eh.

ATNG: Oo sige, gwapo ka nga dyan eh.

Ako: TALAGA ATE??? SIGE! ILAHAT MO NA YANG 20 PESOS SA LOAD! IMBES NA SANA KINSE, BENTE NA AGAD!!! WOHOO!

ATNG: *tumingin ng may wirdong titig* Tanginang to ah...


Sa opis naman:

HR Officer: Aba, ang ganda ng shirt mo ah. Kilala mo ba yan?
Ako: Opo naman ma'am. Bagay nga po ngayong araw kasi death anniversary ni Magsaysay.
HR Officer: Aaah, ah talaga? Kaya naman pala. O sige, sex na tayo?
Ako: Ah, sige po ma'am.
HR Officer: WOOHOO! OH YEAH!!!
Ako: *tumitingin ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah

Sana naging halagang bente na din lang sana yung t-shirt.

Elongate...

Shorten...

Tag 06 from Saminella

how will you seriously answer someone in the following situations given?

what if someone (a stranger) insults you or tells you this...

01. ang arte mo!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

02. mas matalino naman ako sayo!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

03. crush ako ng crush mo?

+ Crush ka din ni Jabba the Hutt?

04. ang bobo mo pala sa math!

+ Oo eh, pasensya ka na ha... tangina mo ka eh ha.

05. bilisan mo naman!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

06. ang sungit mo!

+ ah. di naman... wag mo kasi akong sigawan no.

07. gusto mo ng away?

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

08. takot ka ata sakin eh?

+ sino bang hindi? tanginang yan...

09. mas mahal niya ko!

+ sino bang tinutukoy mo?

10. ang bababa naman ng mga grades mo!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...


what if sinabi ito sa'yo ng crush mo?

01. crush kita.
+ weeeeh? Ahaha. di nga? weeeeh. O sige, tayo na!

02. hindi kita mahal.
+ ...

03. mahal na kita.
+ sure ka? haha, di nga? weeeeh... *big smile*

04. pakopya naman ng assignment.
+ oo ba, basta ikaw!

05. crush ko un friend mo
+ weh? yun? sus, wag yun! may taliptip yun eh!

06. pwedeng patabi sa upuan?
+ ah, sige lang... hehe. lapit ka pa, may space pa dito.

07. pwede mo ba akong isayaw?
+ aba, nakakahiya naman. sige na ngaaaaaa. pwede ba kitang hawakan sa bewang?

08. feeling ko may gusto ka sakin.
+ weeeeh? san mo naman nalaman yan, haha. eh ano naman kung totoo?

09. ang cute mong mag-smile.
+ talaga? Ahaha. pwede mo namang makita yan araw-araw kung ako ang pipiliin mo eh...

10. bakit ang bait mo sakin?
+ ha? eh ano. aaaah, uhm, mabait naman ako sa lahat ng mga kaibigan ko eh. pero ikaw, special ka kaya dapat dobleng kabaitan sayo...


tangina ang lame ng mga sagot ko!

Elongate...

Shorten...

Review Number Three

Rating:
1-Lowest
10-Highest

I missed doing reviews. I have a lot to rate in this miserable life of mine (which I must say has been less miserable over time).

I can't remember what else am I suppose to review. It has really been a long time since I last reviewed some things in my life.

Ah, well let's just move on with the review.

The day started out fine, I woke up at 4AM in the morning and chatted with Miss Tisay and learned that rat poison causes internal bleeding. First the stomach bleeds then everything else follows. Interesting. It's amazing how rats die because of poison. Must be a funny feeling, like butterflies in the stomach. Only that it's a type of a butterfly that eats the inside of your stomach until everything is gone.

Sleep[8] - I slept at around 10:30PM. And as usual, I slept on my buddies again, and again, and again. I'm really living out this tulugero status. Sorry friends, that's how this night life of mine is gonna be for a long time.

Morning Preparation[10] - Perfect. No rushing whatsoever. I set my own pace and I get to be the slow morning person that I really am.

Travel[5] - I was worried at first due to that Transport Strike that the Transport Organization planned yesterday. I may not make it at work. Luckily the ever industrious FX drivers were there to suffice my need to go to work.

It was fine at first since the usual 40-minute traffic spot in my route only took about 3 minutes, but the rest of the route was as slow as my afternoon brain.

I was positioned at the back of the FX where the sun is oh so smiling at me with his warm and energetic sunlight. It's fucking hot, all throughout the trip. I should've never worn that jacket. Fuck being a mapormang jerk.

That Transport strike really did a number on a lot of people. Most of the people I saw were already standing in the middle of the road, trying to catch a ride from the few jeepneys that are passing by, which also caused a lot of traffic.

Work[9] - Awesome. I've been bumming around since January, haha. And yes, I still have a job here at this company. The very same company who I thought was going to fire my ass. The project that we're taking care of is officially finished and is just waiting for deployment.

Life[9] - Awesome. Incredible. I couldn't ask for something else(although there are a few MORE things that I can ask for). As of this moment, it's okay. I can't explain it at times but there are moments that I am happy for unknown reasons. Must be the brand new skinny pants that I've been wearing.

Neighbor's Life [1] - Terrible. We are unofficially accusing them that they stole our Monobloc chair from our rooftop. It can't be denied since the time that their chair appeared is actually the same day that our chair disappeared. Fuck them, especially that drug-addicted son of theirs.

Baon for today [10] - Amazing. Ground pork with the special Momma's touch. Can't ask for more. The usual fruit plus the dreaded fruit juice that got me shitting at Jollibee. Luscious but dreaded.

Online Life[11] - Super amazing. I get to know new people everyday. I can certainly say that I am an online person. It's cool being with these people online. But of course, real-life friends come first as what my real-life friend made me realize. That'll remind me to prioritize things.

Bb. Pilipinas - World Winner[3] - Okay, that should've been a 1 rating but because the laugh she brought the audience was priceless, let's add 2 more. Sheesh, I've destroyed her enought already, I think this review would be the last. She sucks, and I hope she's good at it.

Love Life[5] - An average rating. I'm single and it's okay although it kinda sucks being it. If this is the heaven's curse or cupid's curse then so be it. Let me bask in this heat of singleness for a while and enjoy whatever it is that is keeping me happy.

Elongate...

Shorten...

Peanuts

Peanuts, peanuts.

Ah mani, mani, mani, boss lima lang boss. Ah lima-lima lang oh.
Ah may sampu, may lima.
Ah mainit pa, bagong luto yan oh. Libre tikim yan oh, bagong luto.

*Tangina mo, may bagong luto bang lasang amag? GAGO!*

Ano ba ang meron dito? Nakakatalino daw. Tangina, kalokohan. Ilang klase na ng mani ang nakakain ko. May Pili, may adobo, may nilaga, may buttered, may HILAW, may binilad na mani, may pinausukan, may maalat, at merong medyo malansa? Joke lang, walang malansa. Matigas meron, saka yung basa. Syempre mamasa-masa yun dahil nilaga eh. Masarap yung Sugo at Beermate at pati na din ang pinakamasayang mani sa lahat, ang mani ni Angelina Jolie... este ang HAPPY PEANUTS na nahihiligan ko talaga.

Bahala na kayong mag-interpret diyan pero hindi pa din talaga ako matalino. Nito ko lang nalaman na kaya pala tuwing mag-aaral kumakain ng mani eh para hindi antukin. Mas epektibo din kung sa ilong padadaanin o kaya eh ibubudbod sa mata, lalo na yung may sandamakmak na asin para hindi makatulog.

Napansin niyo ba sa DingDong, ang konti ng Mani? Hindi ko alam kung noon pa ito o maging sa ngayon. Hindi naman ako nagbibilang ng mani sa DingDong eh, pagkabukas ko kasi derecho salpak sa bibig. Ikaw ba bibilangin mo pa yun?

Isang mani. Yum. Dalawang mani. Yum. Tatlong Maniiiii!!! Ah-ah-ah-ah. Four, four peanuts! Ah-ah-ah-ah...

Tama na nga. Pampagulo lang to.

Random Peanut Jokes muna.


The Preacher And The Elderly Lady

A preacher visits an elderly woman from his congregation. As he sits on the couch, he notices a large bowl of peanuts on the coffee table.

"Mind if I have a few?", he asks.

"No, not at all", the woman replied.

They chat for an hour and as the preacher stands to leave, he realizes that instead of eating just a few peanuts, he emptied most of the bowl.

"I'm so sorry for eating all your peanuts! I really just meant to eat a few", the preacher apologized.

"Oh that's alright", the woman replied.

"Ever since I lost my teeth, all I can do is suck the chocolate off them".

Peanut Fingers

One evening a man was at home watching TV and eating peanuts. He'd toss them in the air, then catch them in his mouth. In the middle of catching one, his wife asked a question, and as he turned to answer her, a peanut fell in his ear. He tried and tried to dig it out but only succeeded in pushing it in deeper. He asked his wife for assistance, and after hours of trying they became worried and decided to go to hospital. As they were ready to go out the door, their daughter came home with her date. After being informed of the problem, their daughter's date said he could get the peanut out. The young man told the father to sit down, then shoved two fingers up the father's nose and told him to blow hard. When the father blew, the peanut flew out. The mother and daughter jumped and yelled for joy. The young man insisted that it was nothing and the daughter brought the young man out to the kitchen for something to eat. Once he was gone the mother turned to the father and said, "That's wonderful. Isn't he smart? What do you think he's going to be when he grows older?!" The father replies "From the smell of his fingers, our son in-law!"

Sa isang klase...

Nene: Araaaay, ang sakit naman! Ma'am oh, si Telesforo, naniniko!
Titser: Hoy Telesforo! Tumigil ka nga riyan! Hindi mo ba alam na masakit ang maniko?
Telesforo: Naku ma'am, masakit po pala. Magpatingin na kayo...

Si Mark Herras at si Jennelyn nag-uusap...

Mark: Paborito ko talaga tong mani mo... este itong adobong mani. Bukod sa mura na, masarap pa at madaling kainin.
Jennelyn: Ay, ako eh tinataghiyawat sa mani kaya umiiwas ako diyan...
Mark: Ay talaga? Ako usually sa likod or sa face eh. So... wanna have sex?
Jennelyn: O sige, tara...


Patrick: ANAK NG MANI! HINDI AKIN YAN!


Minsan sa barberya...

James: Pare, ano bang paborito mong mangunguya? Cornik? Green Peas? Ako kasi mani eh. Paborito kong papakin itong mani.
Mariano: Ay nako pare, alam mo ba? Nabalitaan ko na nakakabingi ang pagkain ng mani.
James: Weh? Di nga pare? San mo nalaman yan? Saka pano naman nangyare yun?
Mariano: Eto pare, tignan mo yung picture...

Kasi daw nakaipit yung hita nung babae sa tenga mo kapag kumakain ka ng mani...

Nyeh.

Peanuts anyone?

Elongate...

Shorten...

Summer

It is here! It is here. Summer is definitely here.

Or not? Yeah, most probably, it's gonna be a bit late.

Grabe namang summer ito. Bakit nga ba summer na summer ang tawag eh may kalamigan naman sa paligid. Gagong summer, mapagpanggap.

Kagabi nga eh natulog akong nakanganga, pagkagising ko eh may namuo nang ice cube sa bibig ko sa sobrang lamig. Thank you Close-Up Minty Fresh Breath.

Brrr, ang ginaw pa din. Ang sarap ng may kayakap. Tapos mauuwi sa katitigan. Tapos mauuwi sa kaamuyan, kahalikan, kadilaan, kiskisan ng balat, tapos hubaran, tapos tanggalan ng bra. Mauuna muna yung babae. Tatanggalin yung shirt niya tapos habang naghahalikan pa din, unti-unting tatanggalin ang bra. Tapos tatanggalin yung pants nung lalake, tapos bababa ang halikan at mauuwi sa halikan ng utong, tapos magkakan..

Kanton. Masarap magmeryenda ng kanton na hot and spicy sa malamig na klima. Ito siguro ang di ko magagawa sa oras ng summer, ang kumain ng maanghang. Mahilig pa man din ako sa hot sauce at hot na babae. Pero kasi maganda din kapag malamig ang paligid, mga nakaangat ang mga utong nila, ahihihi.

Kapag summer, lagi na lang pawis ang mga batok, kili-kili, hita, alak-alakan, at ang mga singit-singit. Malamang din eh sobrang babad na babad na sa pawis ang itlog ng mga kalalakihan sa sobrang init. Minsan nga hindi na ako nagsusuot ng brief. Feel na feel ko ang hangin sa ilalim ng shorts ko. I feel free as a bird, and my bird is free as a bird during summer. Goodluck na lang sa akin kapag dumating si crush sa tindahan at bumibili ako. Baka magulantang siya at masilayan ang Summer Bird.

Pero ngayon andyan daw ang La Nina. Alam mo ba yung La Nina? Ako alam ko. HAHA! TANGINA MO DI MO ALAM?! Alam ko naman na alam mo kaya di ka magagalit kung tanungin kita ng ganyan eh.

Sabi hanggang sa June pa ang La Nina. Oo, totoo daw, sabi sa blog ni Kuya Kim the weatherman. Pero di ko alam kung si Kuya Kim ba yun o kung sino lang na tao sa Youtube. Baka ini-spoof nanaman nila Michael V. sa Bubble Gang si Kuya Kim. Pero talaga. totoo yun.

Nakakainis na summer yan. Makulimlim nga ngayon kadalasan eh, tapos nag-uuulan pa. Namimiss ko na ang libag sa batok ko tuwing summer. Kulang na lang eh kunin ko yung mga nasa pamangkin ko at ilagay ko sa batok ko eh. Haaay. Gusto ko makaranas ng init mula sa kapaligiran dahil malamig na malamig na ang aking damdamin... ahaha. Tangina, ang EMO nanaman.

Alam mo ba yung beach? Mahilig kami magpunta doon nung bata ako. Ang sikat at paboritong puntahan naming beach eh yung sa may Mabini/Anilao o kung saan man, basta sa Batangas eh yung Agila beach. Family outing kame palagi dun.

*Break muna. Napansin ko yung ulo nung boss ko. Yung technical architect namen na bigtime, parang kakaiba ang korte ng ulo at may sobrang layer sa likod. Baka dun nakalagay lahat ng kaalaman niya sa computer. Nakakainggit. Yung knowledge ha, hindi yung ulo.*

Lagi na lang kame sa Agila beach. Tapos nagsawa na kame dun. Hindi ko alam kung bakit pero habang tumatanda ako, di na kame nagpupunta dun. Masyado nang umalat ang dagat sa kakaligo ng mga batang binabalisawsaw.

Di pa ako nakakarating sa kahit na anong mamahaling resort. Either common o sariling lupa sa tabi ng dagat. At kapag ganito ang setting na kalamigan, asahan mo nang walang chicks. Walang bikini at walang nagsa-sunbathing na mga babae. In short, walang kwenta.

At dahil nga taglamig ngayon eh malamang naman na naka-sweater at jacket ang mga babae at masaya silang nag-ice skating sa dagat.

Buti na lang marunong akong lumangoy. Kung hindi eh baka lalo na akong naboringan sa mga pribadong lakad sa mga beach na ang ginawa lang eh magbilang ng sinag ng araw at magluto ng cancer sa balat. Sana lang singkapal pa ng mukha ko ang ozone layer ng pupuntahan naming lugar sa susunod na outing.

Bakit ba naman kasi lahat ng babaeng nasa beach eh hindi ko kilala? Ang corny ng summer. Nakakainggit ang mga negro. They all have the fucking chicks y'all. Sabagay, ang kapal naman ng mukha ko kung lalapitan ko sila tapos tatanungin ko ang pangalan nila eh ang laki-laki naman ng tiyan ko. Buti kung wala akong brief sa mga panahon na yun, baka ibigay pa nila ang name nila sa akin...

Kung naging kababata ko lang sana si Bianca King o kaya eh si Bubbles Paraiso eh ang saya-saya ng summer ko. Sus.

Haaay, kaya kung merong may balak mag-artista sa inyo, kausapin nyo agad ako at bebesprenin ko na agad kayo para sumaya naman ang summer ko. Wala akong pakialam kung kapuso ka pa o kapamilya o kahit sa NBN ka pa sumikat basta pwede kang mayaya sa darating na summer at syempre dapat babae ka.

Kaya nga ba ngayong summer, magbibilad ako sa ilalim ng makakapal na ulap, ng ga-singkong patak ng ulan, at sasabayan ko na din ng shades ang pagligo ko sa mga darating araw ng kabasaan.


Oo nga pala. Wag ka nang bumili ng 2-piece kung batya din lang ang kababagsakan mo. Mag 2-piece chickenjoy ka na lang, mas matutuwa ka pa at ang mga kapitbahay mo.

At wag ka na ding bumili ng swimming trunks kung bibili ka lang din ng extra pair of medyas pampalaman. Ganun kasi ginagawa ko eh...

Haaaaay, ang ginaw.

Elongate...

Shorten...