Update

Teka nga. Makapag-update nga muna.

Nakaisang taon na din pala tong blog na to. Marami akong naging kaibigan, mga ka-blog at mga tropang minahal ko na din at naging parte na ng pulso ng buhay ko. Isa ito sa malaking porsyento na bumubuo ng pagkatao ko.

Blogger ako. Proud ako dyan.

Dito na din ako nakatagpo ng katauhan kung saan ako magaling - ang maging loser.

Pero maraming may ayaw nito para saken. Masyado na daw akong kinakain ng titulo ko. Masyado kong pinanindigan ang identity na ito. Hindi na nakakatuwa.

Marami silang nadidismaya sa ugali ko. Ako kasi ang tipo ng tao na hindi mo gugustuhing pagsabihan dahil kung ang sa normal na taong walang pakialam, pag sinabihan mo sa kaliwang tenga eh lalabas sa kabila, ako sa lahat ng butas ko sa katawan lumalabas ang mga paalala at pagbibilin tungkol sa buhay. Parang balakubak lang na pinapagpag ko mula sa balikat ko ang mga aral na hirap nilang pinagtuunan ng tamang salita para lang maturuan ako at magabayan.

Malaki ang problema ko sa sarili ko.

Darating ang panahon magsasawa lahat ng nagmamahal sa akin at maiiwan akong namamaluktot sa lamig ng pag-iisa. Aaminin kong takot akong mag-isa. At aaminin ko din ang pagkakamali ko bilang kaibigan. Lahat ng nakikita nilang potensyal sa akin, tinatapon ko lang na parang pabalat ng nougat.

Patawad sa mga mga mahal kong kaibigan.

Nakakademoralize ang ganitong klase ng ugali para sa akin at para sa iba.

At pinagbayaran ko ito ng ubod ng laki. Winasak ko ang isa sa mga bagay na pinangangalagaan ko sa buhay ko - ang pagkakaibigan. Dahil sa titulo kong ito, nangyare ang isang masaklap na bagay at hindi na ito maiibalik. Sa panahon ko na iniaatas ang paghihilom ng sugat na sanhi ko.

Sa ngayon, hindi ko din alam kung san ako pupunta. May panahon na nababagot ako sa sarili kong buhay kapag napapaisip ako tuwing nag-iisa. Dala na din siguro ng wala akong trabaho, at umabot sa higit na inaasahan ang pagiging bum ko at tambay sa bahay. Kinakain ako ng pagkabagot at nararamdaman ko ang pagkamiserable ko sa mga ganitong pagkakataon. Parang gusto ko na nga lang talagang magkaron ng cubicle at task sa mga panahon na yon.

Nakakapagod maging loser. Palagay ko sa susunod na pagkakataon na mapasabit ulit ako sa dito sa mundo naten, iba na ang pananaw ko sa buhay. Iba na ang pagkatao ko, at siyempre, iba na din ang balat ng Lucky Me Pancit Canton. New Look, Same Taste, ika nga.

Lumilipas ang lahat ng bagay. Ewan ko lang tong blog na to. Baka mamamatay na lang ako iisipin ko pa kung matino ba ang traffic nito o kung anong PR at kung sino ang nasa sibaks, mga masugid na nagkomento kahit di ako nagrereply, at mga nakikipagExlinks. At sa kung nadagdagan ba o bumaba ang numero ng sabskrayber ko ng feeds.

Sa ngayon wala namang hater tong blog na to. Kapag kasi nagkaron pa ng hater to, puta kawawa naman sya. Loser na nga lang pinatulan pa niya.

At kahit sa huling hininga, pilit ko pa ding aalalahanin ang mga masasayang alaala na naidulot saken ng mga kataga ni Eddie Garcia.

Dramatic much?

Hahaha. What a loser.

Nabasa ko lang sa comics ng Bazooka Joe ang lahat nang yan. Wag kang maniwala.

At oo, tama ang nabasa mo. Wala na akong trabaho.

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Office Chronicles : T-Day

Nabanggit ko bang wala na akong trabaho? Oo, wala na.

Kelan pa? Matagal na din.

Nagtataka siguro kayo kung bakit wala na ang Office Chronicles na inaabangan ng mga nagbabasa mula sa ibayong-dagat (salamat po sa inyo at hi din po!)

Opo, wala na akong trabaho. Last day ko na nung August 26, 2008. 11 months ako sa opisina. Di man lang ako nakaisang taon. Supot.

At mahigit dalawang buwan na akong walang tarbahow.

Wala na ang halimuyak ni Jerome at ang pisngi ng kanyang makikinis na babies. Ang yosi moments namen maging ang mga katarandaduhang boy antics niya kapag magkakasama kame. Wala nang munchkins, wala nang pingpangs. Wala nang freebies, at wala nang kasiyahan tuwing tanghalian.

Wala na ding task na nakakapressure at mga pandudustang personal ni bossing.

At higit sa lahat, wala na akong pera.

Ang huling balita ko naman sa mga naiwan eh may pait na nalalabi sa kanilang mga damdamin dahil feeling nila naisahan sila ni Big Brother. Pagkatapos silang bigyan ng mababang marka sa evaluation, bigla daw itong nagresign. Ewan ko kung anong nangyare, pero hindi na ata sila ganun kasaya yun.

At sinasabi ko lang yan para hindi ko panghinayangan ang lahat.

Eto nga pala, share ko sa inyo.

August 22, 2008

MARIANO JUANCHO

Dear Mr. Juancho

Persuant to the guidelines of This Office That You Work For Inc., a probationary employee is evaluated prior to regularization to determine if the employee satisfactorily meets the requirements and standards of the company. As you know, one critical requirement for you is to pass the TOTYWFU Java Scholarship Program is to pass the SCJP exam.

Here's the summary of your scores: (*AKA the slap-in-the-face YOU'RE A FAILURE scores*)


Date of Examination----------Scores---------------Status


January 23, 2008-------------23%-----------------FAIL
May 6, 2008--------------------44%-----------------FAIL
August 20, 2008--------------48%-----------------FAIL

As indicated above, you failed to meet (*don't you think I know already?*) the passing score of 65% in the SCJP Certification exam in spite of the several chances that you were given to meet the expected score.

As stated in the Training Contract, failure to pass any tests/assessments shall be valid and sufficient cause for the termination of the training contract.

It is with deep regret (*this I'm sure of*), then, that we advise you (*to go find a new job?*) that your employment as a Java Trainee in the TOTYWFU Java Scholarship Program is terminated effective August 26, 2008.

We appreciate all the contributions you have made to TOTYWF Inc.

Attached is the clearance form of your completion. Please forward the completed and signed form on your last day, August 26, 2008 (*inulit pa talaga*).


Sincerely,

HR Manager (*Succubus*)

Received by:

Mariano Juancho

Date: August 22, 2008

Higit pa sa lisensyang tatlong beses kong itinapon, ang panghihinayang ko na makasama pa ng mas matagal si Jerome. Joke. Para saan pang magyosi ako kung hindi lang din siya ang makikisindi? Wala na. Wala nang halaga tong pagsusunog ko ng baga ngayon. Pero seryoso, ang laki kong pabaya at irresponsableng tao no? Para ibagsak mo ng tatlong beses ang exam na pare-parehas naman ang tanong, wala na sigurong mas hihigit pa sa pagkapabaya ko.

Long weekend kasi yun matapos ang August 22. Martes na ako pumasok pero matapos akong kausapin ni HR Manager nung hapon, wala akong pinagsabihan kahit kanino ng pag-alis ko. Tahimik lang akong nagpapirma sa mga boss ng clearance at wala silang kaalam-alam sa nangyare. Akala nila inaalila ako dahil libot ako nang libot sa opisina kakahanap sa mga boss na nagkalat lang sa normal na araw tapos pag kailangan mo eh nawawala bigla.

Ganun ata talaga ang estilo nila ng pagpapalayas. Meron ka lang isang buong maghapon para iuwi ang lahat ng basurang inipon mo sa desk mo. Meron ka na lang isang maghapon para gawin at tapusin ang mga trabahong iiwan mo sa iba. Isang maghapon lang ang meron ka para makasama ang mga mahal mong kaopisina. "Last day mo na ngayon". Ganun lang kasimple.

Nagulantang na lang sila nung nagmessage ako mula sa bahay at sinabi kong last day ko na kahapon. Ewan ko kung nagalit ba sila o nalungkot. Isa lang ang sinang-ayunan kong sinabi nila saken, at yun eh wala na daw maingay tuwing lunch.

So long pingpangs, so long munchkins, so long free coffee, so long Jerome.

Goodbye.

*Siyempre hindi ito ang wakas ng Office Chronicles natin. Ganun pa din ito, lilipat pa din sa ibang opisina. Hindi na nga lang kasing-saya nitong adventure ko dito. Sana masamahan nyo ako sa susunod na opisina ko. Akshuli madami pa akong gustong sentimiyentong gawin, pero hindi ako pwedeng manatili sa ganung damdamin na lang. Makapaghanap na nga ulit ng trabaho, sosme.*

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Necessity is the Mother of a Deadly Microphone and Atomic House Resizer

Piyesta sa amin dito ngayon. December 01. Wag na ninyong itaga sa kalendaryo ninyo dahil wala naman kameng kwentang mamamayan at hindi kame naghahanda sa piyesta. Mapuwera na lang kung katanggap-tanggap ba sa inyo ang Yakisoba Chicken at hiniwa-hiwang carrots bilang handang-piyesta para sa bisita.

May inuman sa kapitbahay. Kakambal ng inuman ang bidyoke masin. Sa mga ganitong pagkakataon, gusto kong magtrabaho sa pagawaan ng mikropono at bidyoke masin na kung saan magiging employee of the month ako.

Ako ang magpapanukala ng mikroponong may lumalabas na bala ng Garand Rifle o di kaya eh kahit .45 caliber hollow point sa tuwing may magkakamali ng tono. Kakabitan ko din ng aparato yung mikropono na kung saan may lalabas na boltahe ng kuryente. Ang iskor na lalabas ay multiplied by 10,000 volts. Kung nagawa ko lang ng maaga to hindi ko na sana narinig yung All By Myself Tsunami version nung kapit-bahay namen. Gangga-building yung pagkasintunado-islas-alon ng boses. Hindi ako pintasero, at lalong hindi ako magaling kumanta, at wala din ako sa tono madalas kapag kumakanta. Marunong lang akong makaappreciate ng tahimik na paligid.

*Impormasyon: Hindi boltahe ang nakakamatay. Kuryente o Current (in Amperes) ang nakakamatay.

V=IR, where V is the Volts, I is the Current, R is the resistance, o ang tinawag ding Ohm's Law.

Ayon sa chart na ito, maaaring mamatay ang isang tao sa current na 0.1 hanggang 0.2 A ng kuryente, or should I say Dagitab.

Panakot lang sa tao yung value ng 10,000 volts or 50,000 volts sa mga riles ng tren at mga bakod ng Meralco o strap ng bra ng gelpren mo. Pero hindi ibig sabihin na kapag hindi mataas ang boltahe, hindi ka na mamamatay. Ganun na din yun, at wag kang umasang may sapat kang value ng R sa katawan para labanan ang pagdaloy ng ultra-electro-kilig sa katawan mo.*

Nagkafireworks display din kanina sa munisipyo. Nilundag ko ng mas mataas sa normal na lundag yung hagdan para abutan. Para lang sa ano? Para makita ang usok sa langit at ang mga fireworks na natatakluban ng pagkatayog-tayog na bahay ng kapitbahay. Dito naman papasok yung Atomic House Resizer. Alam mo yung aparato na itututok mo lang sa isang bagay tapos kaya mo nang baguhin ang size nito by a drastic proportion? Yun ang Atomic Resizer. Nilagyan ko lang ng House para mas specifically designed sa mga bahay at hindi sa tite, ambisyoso. Pero sige, gagawan kita ng Atomic Penis Resizer. Ang problema lang dito sa aparatong ito eh baka magyabang ka't gawin mong parang baril na nakasukbit sa bewang mo't nakaset sa times1,000,000 units DeAtomization. Baka magjakol ka gamit ang tiyane at microscope kapag nagkataon.

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Rescue Me : The Final Part, Which Was Third to Rescue Me : The Part Two Of Rescue Me : The Beginning, Which Is In Turn, Second To The First One

Hindi ako mahilig magyabang. Ako yata ang taong napakagwapo, matalino, at ubod ng lakas ng karisma sa chicks na hindi marunong magyabang.

Hindi naman sa down-to-earth ako pero ang totoo niyan, wala naman talaga kasi akong maiipagmayabang. O sige, marunong akong magpagalaw ng nguso at ilong. Satisfied? Good.

Ang natatandaan kong pinakamatinding pagyayabang na pinakamatindi kong ginawa eh na napakatindi eh nung nagmayabang ako kung gaano kakapal ang koleksyon ko ng teks ng Dragon ball nung bata ako.

Hindi na rin masama no? Kahit siguro nasa isang pormal akong meeting kasama ang mga kababata at kaklase kong mga bigtime na, matapos lumipas ang dalawampung taon eh maaari kong isampal ang katotohanang yan sa pagmumukha nila kasama ng koleksyon ko ng Mask Rider Black plastic toys na nakokolekta kasama ang pagkaasim-asim na candy.

Kaklaseng big time: "Pare, ang hirap mag-manage ng malakihang business sa panahon ngayon, dapat talaga marunong kang magbasa ng takbo ng economy para you can play your cards right."

Ako: "Cards ba kamo? Heto, meron ako. Street fighter #0876 na dinidisplay yung Hapekpek hadouken ni Ryu laban kay Pacquito Diaz. Trade?"

= = = =

Sa pagitan ng September 24 hanggang 26 (Pasensya ka na, hindi ko na matandaan, hindi ko kasi pinagmamayabang ang matindi kong memorya eh) nang mapagpasyahan kong tuluyan nang gawan ng paraan ang nakakarinding pagingaw-ingaw ni Kumukuti.

Bago ang lahat, nais ko nga palang ibahagi sa inyo ang lokasyon na kung saan matatagpuan si Kumukuti sa mga nagdaang panahon.

Galing sa WikiMapia. At oo naitanong ko din sa sarili ko kung sino si Rhon Batuigas.

Ay, oh I'm sorry? Is that too expanded? Well bless my buttocks and juggle my scrotum! Reklamador!

Eto na nga, ilapit na natin. Pft.

Si Kumukuti yung kulay itim na bola ng balahibo na may parte ng puti. Kasama niya yung chicken nuggets sa microwavable na lalagyan. At mangilan-ngilang dahon ng puno ng bayabas na ipinangunguya sa mga batang gustong magpatuli.

Malabo ba kung asan siya? Sa susunod ikaw na ang kumuha ng litrato, ingrate!

Ikalawang kasayangan: Chicken nuggets

Hindi naman talaga siya kasayangan kasi tinda yun ng ate ko na binili lang sa isang di-kilalang factory dun sa tapat ng Makro. Wala siyang tatak na sikat pero masarap naman kung iisipin mo lang.

At gusto mong makasiguradong masarap, kontakin mo lang ako sa blog na ito para umorder ng isang pakete at ikaw na mismo ang humusga.

So ayun, pinainan ko siya ng tira-tirang chicken nuggets na galing sa refrigerator namen. Iniuwi ng mga pamangkin ko galing iskul. Ayaw daw nila, hindi nakain.

Sinubukan kong painan ng mas matinding artillery si Kumukuti. Nung una, hotdog lang, ngayon chicken nuggets na.

Kaso puta, wala din. Tatanga-tanga kasi itong pusang ito. Hindi marunong magkamay kapag kumakain. Kapag kinakagat niya, nalalaglag lang dun sa siwang ng mga tambak ng silya. Gusto kong parusahan ang sarili ko sa katangahan ko. Hindi ko kasi nilagyan ng tinidor yung pinain kong nuggets. Hindi niya tuloy na-gets ang sarap ng nuggets. Malay ko ba kung sosyalin din pala yung pussy na yun at tinidor ang ginagamit imbes na bibig lang.

(Napaisip tuloy ako sa kuneksyon ng tinidor at pussy. Makapag-email nga sa production staff ng porn film)

Wala, bigo ako. Hindi ko siya makuha. Ginawan ko pa man din ng paraan para mapalapit siya dun sa maliit na siwang para makuha.

Para sa kaalaman ng lahat, merong maliit na siwang dun rehas ng bakod. Kasyang-kasya ang kamay ko dun pati na din si Kumukuti kung gagawan ko lang ng paraan na mapalapit ko siya dun.

Pero bigo ako. Hindi ko siya nakuha. Akshuli nakuha ko siya eh. Nahawakan ko na nga at nadama ko ang kanyang balahibumpusa. Nahimas ko siya ng bahagya, pero anong silbi ng kaligayahang ito kung panadalian din lamang ang ligaya?

Mailap si kumukuti. Hindi siya ang inaasahan kong malamya at maamong pussy na nais kong iligtas. Maliksi siya at hindi sanay sa himas ng tao. Maikukumpara siya sa isang pusang hindi sanay sa tao. Na mailap.

Naisagawa ko naman ang plano kong mapainan siya gamit ang...

Ikatlong kasayangan: More chicken nuggets

Napalapit ko na siya dun sa siwang sa pamamagitan ng pagpapain sa tamang lugar. Nahuli ko na. Pero ako lang ang nasaktan. Nakalmot ako at nakagat. Sino ba kasi ang mag-aakalang ganun siya kabangis? Si Mike Enriquez? Hindi siguro.

Pinagmukha niya pa akong tanga. Kasyang-kasya pala siya dun sa maliliit na siwang ng bakod. Pukingpusa yan, nagiinarte lang ata kaya nagngangangyawngyaw dun sa likod ng bakod.

Pero hindi ako pinanghinaan ng loob. Itinuloy ko ang plano ko sa kabila ng pagiging mailap niya. Di ko man siya mahuli, alam ko sa sarili kong natulungan ko siya at hindi ako nagkulang sa tungkulin ko bilang pussy lover.

Anyway, ito pa ang isang litrato niya. Para wala nang sali-salita kung anong ginawa ko para maibsan ko ang paghihirap niya. Oo, chicken nuggets pa din yan.

Pinagprepare ko pa din siya ng pagkain kahit alam kong walang kapalit na sex yan.

O diba ang sweet ko? Ginawan ko pa siya ng pakainan! Bale ang ginawa ko, kumuha ako ng microwavable na container, binutasan ko at itinali ko para hindi na malaglag ang kung ano mang pagkaing inayawan na ng mga pamangkin ko. Oo, sinamahan ko ng pagmamahal ang pagtatali ko diyan at binudburan ko din ng makataong damdamin at kalahating takal ng awa ang chicken nuggets na inihain ko sa kanya.

Pagkatapos ko siyang paghandaang pakainin, kinuhanan ko siya ng bidyo.

Feed The Pussy...Cat from Mariano Juancho on Vimeo.

Sa ngayon, hindi ko na alam kung ano ang nangyare kay Kumukuti. Nawala na lang siya isang beses. Nanahimik na lang bigla. Bago yung mga gabing tumigil siyang magngyaw-ngyaw, maingay yung mga aso dun sa pwesto niya. Parang nagbabangayang mag-asawa sa ingay. Baka sila na ang gumawa ng paraan para hindi na ako marindi sa ingay ni Kumukuti. Sad ending no?

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Tagged 07 from ProjectWicked

Tag mula sa ProjectWicked by Miss Dre

{Start Copy Here}

Rules:
1. Copy paste from {Start Copy Here} to {End Copy Here}
2. Please link back to the person who tagged you and PASS this tag to many of your friends
3. If you have more than one blog, please post this to all of your blogs, the more the merrier.
4. The use of NO FOLLOW on links is not allowed, Let’s all be fair!
5. Remember to come back here at JENNY TALKS (pls. don’t change this link)and leave the exact post url so I can add you to the master list to help increase our rankings and improve our Technorati Authority.
6. Spread the virus.. oooopps I mean the VIRAL LINKING and happy blogging!

BLOGGERS:
#1. Scraps & Shots #2. Simply Jen 3. This and That 4. Fab & Chic Finds 5.A Slice of Life 6. Jenny Talks 7. Tech Stuff Plus 8. Food on the Table 9. Aussie Talks 10. When Mom Talks 11. Moments of My Life 12. My Crossroads 13. A Life in Bloom 14. Because Life is a Blessing 15. Digiscraptology 16. BLOGSILOG 14. Cherry’s Comfort Zone 15. DigiScrapz: Captured Memories 16. Buzzy Me 17. Fab Finds, Etc. 18. Thinking Out Loud 19. Wishing and Hoping 20. PRC Board Exam Results 21. Jobs Abroad 22. My Blog Portfolio17. Race Corner 18. Mommy Talks. 19. Home and Health 20. All Kinds of Me Stuff 21. Ink Baby Studios 22. The Salad Caper 23. Winding Creek Circle 24. Aggie Scraps 25. Momma Stuff 26. We Are Family 27. Gandacious 28. Busynessworld 29. Folcreative 30. Swanportraits 31. Rumination Under The Clouds 32. Consciously Think 33. Sprawt 34. Healthy Skinny 35. Geekyology 36. When Mom Speaks 37. Rumination 38. Captured on time... 39. Pit of Gadgetry 40. Project Wicked Blogs and Reviews 41. Ulirat Ni Mariano : Loser's Realm 42. Your link here

{END Copy Here}

At dahil galante ako, bahala na kayong magtag sa mga sarili ninyo.

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Tag 08 from LethalVerses

Itong tag na ito ay nagmula kay LethalVerses ukol sa mga NDE.

A very long time ago, when I was still a young boy and everything is in black and white...

Namatay ang lola ko. Nanay ng tatay ko. Bata pa ako nun, siguro mga less than 5 years old or so. Maikokonsiderang ako ang pinakabatang miyembro sa aming angkan.

Kung hindi ako nagkakamali, tama ako.

At kung mali nga ako, pakitama ako sa paniniwala sa aming lugar na mayroong mga supernatural na pangyayari ukol sa namatay na kamag-anak at ang "pagsundo" sa pinakabatang miyembro ng pamilya.

Ang cute ko pa man din nung bata ako at hindi ko na naabutan ang lola ko nun. Malamang gusto niya akong makasama noon, kasi nga cute ako at guwapong-gwapo. Pero siguro kahit ipagpilitan ko pa ang sarili ko sa kanya ngayon eh baka tawanan na lang niya ako.

Lamay ni Lola nun. Gabi. Normal sa mga bata ang matulog ng maaga, at normal din sa probinsya na matulog ang lahat ng magkakamag-anak sa iisang lugar ng bahay. At iyon ang 2nd floor ng bahay.

Luma na ang bahay. Ancestral house. Malalaki ang bintana nito at yung sliding wooden door pa ang gamit. Kung tatayo ang isang grown-up na tao sa tapat ng bintana, hanggang bewang niya ang pasamano. Yung tipong malalaglag ka na kapag yumuko ka sa tapat ng bintana dahil hindi din naman ganun kalapad ang pasamano ng bintana. Di naman ganun kataas ang sekan plor ng bahay. Kayang lundagin ng walang matatamong bali at lupa naman ang babagsakan. May kalambutan. Pero para sa isang paslit na tulad ko nung mga panahon na yun, ang pagkalaglag dun ay maaring magdulot ng kamatayan, lalo pa't alanganin ang bagsak. Maaaring mabali ang leeg at pati na din ang pagkabasag ng ulo.

Karamihan sa tao sa sekan plor ay tulog na at magkakatabi.

Walang anu-ano daw eh bigla akong bumangon. Naglakad ng dahan-dahan papunta sa bukas na bintana. Ewan ko kung bakit bukas yun nung mga panahon na yun kahit uso ang aswang. Isang lipad lang ng manananggal sa ganun kalaking bintana, limas lahat ng lamang-loob namen eh. At wala ding railings dahil wala namang ibang nakatira dun kundi ang tita ko lang.

Mabuti na lang daw eh nahawakan ako ng ninong/tito ko nung malapit na akong makasampa sa bintana. Nahagip lang daw yung paa ko pero nakaangat na ako sa pasamano ng bintana. Umiiyak daw ako na parang tumatawa pero tulog. Sleepwalking kumbaga.

Wala naman akong malinaw na eksplanasyon sa nangyare pero marahil eh muntik ko na nga itong ikamatay. Sorry naman kung hindi natuloy. Kung may reklamo kayo't hindi natuloy, pakisabi na lang kay lola.

Matapos ng nangyare, bilang bahagi ng pamahiin, itinawid ako sa ibabaw ng kabaong ng pinaglalamayan kong lola ng walang sumasayad na parte ng katawan ko o kahit damit. Para daw makawala ako sa kagustuhan niya ng "pagsundo" sa akin.

Some summer in Antipolo...

Eto simple lang. Antipolo, matarik ang daan, isang traysikel.

Paakyat sa matarik na traysikel ang daan... wait, teka ulit.

Paakyat sa matarik na daan ang traysikel na may lulan na tatlong babae, isa lang ang payat, tatlong lalake, isa lang ang gwapo (ako ba yon ha? ha? sige na nga).

Pinuwersa ni mamang drayber ang traysikel niya sa kambyong hindi primera. Natural hindi kakayanin ng makina ang bigat namin sa matarik na daan at mahinang kambyo.

Umatras si traysikel. Mabagal pa nung una. Tapos bumilis. Wala pa sa isip ko na pwede kameng mamatay. Si isang lalake, tumalon sa traysikel. Di man lang kame inisip. Pero at least kung titilapon kame may pupulot sa mga katawan namen.

Iniliko ni mamang drayber ang manibela. Pumusisyon yung traysikel sa isang anggulo na pwede itong tumilapon, gumulong-gulong, at rumagasa ng tuloy-tuloy sa matarik na kalsada. Mabuti na lang naisalba din siguro kame ng sarili nameng bigat at lalagyan lang ng kanin ang tumapon.

Nung mga oras na yun eh naisip ko kung ako ang tumapon at hindi yung bigas. Malayo pa man din ang pagkakatalsik nung tupperware na yun. Sino ba naman kase ang nakakaalam kung paano ka babagsak, kung una ba ang paa mo o ang leeg mo ang tutukod sa sahig. Kahit gaano pa kababa ang talsik mo kung panahon na para mahimlay ka ng tuluyan, wala kang magagawa.

Marami pa akong NDE na hindi ko maikakategorize na NDE nga ba o hindi. Madami din kasing beses na nakita ko nang nag-flash ang buong buhay ko sa harap ng mga mata ko. Nangyare ata nun nung nakaangkas ako sa kaibigan kong babae. Paakyat kame ng flyover at hindi siya nagmenor tapos may jeep sa unahan. Napakabilis ng paglapit namin sa jeep. Sumisigaw na ako ng AAAAAH, samantalang hagikhik pa ang naririnig ko sa babaeng drayber na kaibigan ko. Hindi ko alam kung buhay ko nga ba yung nagflash sa harap ko o yung stainless lang na body ng jeep.

Ipinagpapasalamat ko na lang sa langit at sa Diyos ang lahat ng mga pagkakataon na sana na-deads ako pero hindi natuloy.

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Langhap Sarap
by M

O kay saya ng bawat linggo
Noong panahon ng kabataan ko
Dito'y laging bumibisita
Matapos magsimba ng pamilya

"Langhap Sarap" ang titulo
Maligayang bubuyog naman ang mascot nito
Kapag ngiti mo'y nasisilayan
Kaligayahan ang aking nakakamtan

Langhap Sarap, o kay ligaya
Pinapangarap kong kumain dito sa tuwina
Kaibigan kong bubuyog sana ay ikaw na
ang maging kusinero namin hangga't ako'y humihinga

Ang Yumburger mo na nakakapagpasigla
Kapag ako'y may sakit, ito ang meryenda
Sa tuwing may okasyon, Jolly Spaghetti ang karamay
Walang sawang kakainin, sa bawat araw ng aking buhay

Jolly Fries ang pinagsasaluhan
Kapag magkakasama ang magkakaibigan
Kasama ang kwentuhang walang humpay
At kasiyahang puno ng kulay

Ang masayahing hotdog nila
Malinamnam at malasa
At palagay ko'y kukulangin
Ang Champ ninyo para sa akin

Naiinitan ka ba kamo?
Aba'y Frost Blends ang para sayo
Matamis ba ang hanap ng dila mo?
Peach mango pie ang kainin mo

Halina at sumama sa ligaya
Ng pamilya ni Charlene at Aga
Sa pag-indak ni Kim at Gerald
At sa pagkanta ni Sarah at Mark

Nawa'y ako'y makabalik
Noon sa kabataan ko
At maranasan kong muli
Ang Jollibee, linggo-linggo

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Hereditary

Nasa dugo yata ang pagkapintasero ko.

Nanonood ako ng Wowowee. Hindi, mali. Napatingin ako sa telebisyon nung Wowowee ang palabas at nakita ko si RR. Si RR na hindi ko alam ang apelyido o kung mabuti ba siyang kapatid sa mga kapitbahay niya.

Ako: "Si RR po ba yan? Bat parang ampangit yata niya ngayon."
Aling Maring: "Eh pangit naman talaga yan dati pa eh."

Okay po, magulang kayo at ginagalang ang mga opinyon nyo. Salamat po.

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Matagal din pala akong nabakante dito, sorry naman, busy lang.

Oo nga pala, maraming-maraming salamat kay Boss Badoodles ng KwentongBarbero sa pagpili sa akin bilang Humor Blogger for the month of December! Maraming salamat po bossing! Hindi ko kayo bibiguin at papanindigan kong mgalaing galata aq s spiling!

Sige, hanggang sa susunod! Mahal ko kayong lahat!

Elongate...

Shorten...

Tag 06 from Saminella

how will you seriously answer someone in the following situations given?

what if someone (a stranger) insults you or tells you this...

01. ang arte mo!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

02. mas matalino naman ako sayo!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

03. crush ako ng crush mo?

+ Crush ka din ni Jabba the Hutt?

04. ang bobo mo pala sa math!

+ Oo eh, pasensya ka na ha... tangina mo ka eh ha.

05. bilisan mo naman!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

06. ang sungit mo!

+ ah. di naman... wag mo kasi akong sigawan no.

07. gusto mo ng away?

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...

08. takot ka ata sakin eh?

+ sino bang hindi? tanginang yan...

09. mas mahal niya ko!

+ sino bang tinutukoy mo?

10. ang bababa naman ng mga grades mo!

+ *titignan ng may wirdong expression sa mukha* Tanginang to ah...


what if sinabi ito sa'yo ng crush mo?

01. crush kita.
+ weeeeh? Ahaha. di nga? weeeeh. O sige, tayo na!

02. hindi kita mahal.
+ ...

03. mahal na kita.
+ sure ka? haha, di nga? weeeeh... *big smile*

04. pakopya naman ng assignment.
+ oo ba, basta ikaw!

05. crush ko un friend mo
+ weh? yun? sus, wag yun! may taliptip yun eh!

06. pwedeng patabi sa upuan?
+ ah, sige lang... hehe. lapit ka pa, may space pa dito.

07. pwede mo ba akong isayaw?
+ aba, nakakahiya naman. sige na ngaaaaaa. pwede ba kitang hawakan sa bewang?

08. feeling ko may gusto ka sakin.
+ weeeeh? san mo naman nalaman yan, haha. eh ano naman kung totoo?

09. ang cute mong mag-smile.
+ talaga? Ahaha. pwede mo namang makita yan araw-araw kung ako ang pipiliin mo eh...

10. bakit ang bait mo sakin?
+ ha? eh ano. aaaah, uhm, mabait naman ako sa lahat ng mga kaibigan ko eh. pero ikaw, special ka kaya dapat dobleng kabaitan sayo...


tangina ang lame ng mga sagot ko!

Elongate...

Shorten...

Tag 05 from Fer Bert

Bilang panlibang sa ka-loser-an ng blog na ito ay isa munang tag mula sa kaibigang alien na si Fer Bert! Maraming salamat sa pagpapaunlak ng pagkakataon kaibigang Fer Bert


· Pag nasa CR ba kayo, hindi kayo naiilang sa katabi nyo?
+Depende kung nakatitig sayo ang katabi mo ng namumungay ang mata, kumikindat at kagat-labi pang itatanong ang pangalan mo.

· Ano ang sekreto nyong mga gwapo? (ano meron sa kikay bag?)
+ Hindi ko alam kung dapat ko bang sagutan ito dahil hindi din naman ako gwapo. Pero kung sakali man eh sasabihin kong ang sikreto ay ang hindi pagsusuklay at ang hindi paghihilamos. Magkutkot ng muta pero mag-toothbrush. Saka magpahid ng kaunting pabango kapag medyo mabaho ang t-shirt. Syempre, smile lang palagi.

· Nakapasok na ba kayo sa girl’s CR?
+Isang beses pa lang, sa CR sa school, nung tumae ako dun. Exciting kaya napabilis lalo ang pagjebs ko.

· Bakit pag nakakita kayo ng magandang legs tumutulo laway nyo?
+Sino bang babae ang nagtanong nito? Tanga ba ang salivary glands ko at tutulo sa bagay na hindi naman pwedeng kainin? Sus. Hindi tumutulo ang laway ko sa legs pero kaya kong gawing naglalaway ang kung ano mang nasa pagitan ng legs ng girls.

· Bat ang hilig nyo mag-inuman? Masarap ba malasing?
+Depende kung anong klase ng okasyon. Kapag lamay, di naman dapat masarap malasing nun dahil baka makitagay pa ang pinaglalamayan. Kapag lasing ka, umiikot ang ulo mo at madaming ideya ang naiisip mo. Minsan nga lang nasasagasaan lang at nasasaksak ang lasing. Walang masarap sa paglalasing, ang masarap eh yung kasiyahan na natatamo mo kasama ang mga kaibigan mong lasenggero din.

· Ano feeling ng tinititigan kayo?
+Depende pa din. Kapag lalake ang tumititig, medyo asar kasi baka nangungursunada. Kapag magulang ng nililigawan mo ang tumitig, medyo nakakailang, baka kasi gusto ka na kaagad nilang ipapatay eh. Pero pag chicks, syempre proud, kahit ba ano pang katarantaduhan ang dahilan at tumititig sila sa akin.

· Eh paano kung bading yung tumititig?
+Kapag bakla, mas lalong asar at gugustuhin mong mandukot ng pupils at cornea para lang tumigil na sila, minsan nanghedtuput pang titig eh. Pero wala naman akong karapatan kung gusto nilang mang-appreciate ng nagugustuhan nila. Karapatan nilang titigan ang mga katakam-takam na nilalang kahit pa mas mainam na nagtrabaho na lang sila bilang construction workers pagdating sa itsura.

· Do you really keep “secrets”?
+Ah, oo naman. Lahat tayo ay may kagustuhang magtago ng lihim. Ang mismong blog na ito ay bunga ng lihim at pagkukubli.

· Nagwa-gwapuhan din ba kayo sa ibang lalaki?
+Kapag medyo maganda ang porma, masasabi kong gwapo yun at tila ba parang napatapat lang ako sa salamin kapag nakakita ako at nasabi kong gwapo yung lalake.

· Ano feeling? Nakakabading ba?
+Walang kabadingan dun sa ganung ideya. Tama lamang na malaman mo ang kalidad ng kauri mong mga gwapo din.

· Gwapo ba si Richard Gutierrez
+Gwapo si Richard. Minsan ko na ding pinangarap na maging kagaya niya at maging isang Gutierrez pero lagi akong pinalalayas ng gwardya nila sa village nila kapag dumadalaw ako para magpaampon. Mas lalake pa ang dating ko sa kambal niya. Pero OO, gwapo siya.

· Baket ang hilig nyo sa wrestling? Scripted lang yun di ba.
+Noong kasagsagan nila The Rock at ng D'X, hilig na hilig ako diyan. Ngayon hindi na ako nakakasubaybay dahil nawala na ang channel na may wrestling. Bakit, yung mga babae eh nahihilig sa mga kakilig-kilig na telenobela at pelikula, may karapatan din kameng mahilig sa wrestling. Soap Opera for Men ang wrestling.

· Umiyak ka ba nung namatay si Ultimate Warrior, si Bret Hart o si Eddie Guerrero?
+Si Ultimate Warrior eh bata pa ako nung namatay siya at matanda na ako nung nalaman kong patay na siya kaya wala nang puntong umiyak. Tanga kasi eh, binuhat si Andre the Giant. Si Bret Hart buhay pa, si Owen Hart ang patay na. Di ako umiyak sa kamatayan nilang lahat, lalo na sa kamatayan ni Chris Benoit the family killer.

· Bakit ang dami nyo pick-up lines? San nyo ba napupulot yan?
+Natural na lang sa mga lalake ang maging magiliw. Kung babae ang nagtanong nito, kaylangan mong magpakatibo para malaman mo ang tunay na dahilan.

· Bakit ang hilig nyo sa hentai or porn?
+Isang natural na bagay na lang para sa mga tao ang mahilig sa isang work of art. Kung titignan mo ang mga palabas na ito in an artistic manner, makikita mong ang kalaliman ng palabas at mapapapalakpak ka pa sa ganda ng pagkakagawa. Isa pa eh it's nature's way of educating the minds of men.

· Ano meron sa “boys talk”?
+Isang lihim na usapan na punung-puno ng aral at malalalim na kaisipan na mapapakinabangan ng lipunan. Parang itong question and answer portion na ito.

· Natotorpe ka ba? Baket?
+Kung medyo intimidating ang babae, katorpe-torpe siya. At lalo na kung seryoso ang katauhan at mahirap patawanin, malabong magkaroon ako ng lakas ng loob.

· Bakit kayo nagpupuyat?
+Mas madaming mga bagay na matatagpuan sa gabi kaysa sa umaga. Mas tahimik at payapa ang lugar, at mas masarap ang kape kapag sa gabi iniinom. Para din makatikim ng Extra Joss at Red Bull, pati kadalasan ng mga nagsho-show sa webcam eh gabi ginaganap.

· Ano gusto nyo gawin ng girl pag hindi talaga kayo gusto maging bf?
+ Sabihin na lang ng harapan at honestly. Di naman ako magagalit. Mapayapa akong tao at maiintindihan ko kung tumatanggi na sa grasya ang mga kababaihan.

· Bakit kayo mahilig sa blue?
+Originally, ayon sa history, ang blue ay kulay ng mga babae at pink ang sa lalake. Ngayon, kung pagbabasehan ko ang historical fact na yan eh masasabi kong mahilig ako sa babae kaya mahilig ako sa blue.

· Di ba pink is a masculine color? bakit ayaw nyo mag-pink?
+Hindi ko naman ayaw sa pink. May damit akong pink at medyo paborito ko yun. Ang ayaw ko eh yung magiging paboritong kulay ko na ang pink pati na din sa sapatos, make-up at lipstick. Ayokong umabot sa puntong pink na ang dugo ko.

· Natatakot ba kayo sa dilim?
+Kung sa lansangan na madaming nababalitang nasasaksak, nakakatakot yun. Pero kapag maganda ang setting, may kama at makinis na bedsheets pati na din kung may katabi kang makinis ang balat at ubod ng libog eh gugustuhin ko nang mamatay dahil sa kawalan ng sunlight basta dun lang kame sa dilim na yun forever.

· Pag nag-aaway kayo, bakit gusto nyo suntukan?
+Katangahan lang ang makipagsuntukan. Masasaktan ka lang pero wala kang mapapatunayan. Mas mainam kung daanin na lang sa usapan.

· Eh pano kung babae? di naman pwede suntukan.
+Kung babae? Malamang sigawan yun o kaya eh asarang matindi. Masarap masampal ng babae lalo na't galit na galit na sila. Pero bahala na ang babae sa kung anong gusto niyang paraan ng away. Mas maganda kung psy-war.

· Ano ang definition niyo ng “makulit”?
+Parang buni. Makati sa balat at paulit-ulit na bumabalik.

· Bakit ang hilig nyo magregalo ng stuff toys? Last resort ba yun pag wala ng maisip?
+Depende. Hindi naman last resort. Pero sa panahon ngayon, hindi ko alam kung okay pa ba ang stuff toy. Minsan napapabayaan lang sa sulok nung pinagbigyan mo. Medyo nag-iisip na din ako ngayon kung stuff toy ba ang dapat ibigay. Pero kasi may symbolism naman ang stuff toy, ibig sabihin nito gusto mong magbigay ng comfort sa taong pinahahahalagahan mo kaya ka nagbigay ng stuff toy.

· Gusto nyo ba regaluhan din kayo ng stuff toy?
+Baka matuwa pa ako kung F-Doll na lang.

· Do you really keep secrets? ganun?
+Secret.

· Baket defensive kayo madalas?
+Mainam na ang may initiative kaysa sa pabagal-bagal ka. Hindi defensiveness ang tawag dun, ang tawag dun eh explanatory initiativeness.

Sa mga magbabasa, kuhanin niyo lang ito.

Elongate...

Shorten...

Tag 04 from FerBert

Muli nanaman nating pakikialaman ang blog na ito at susugpuin ang katamaran

1. Name one thing you do everyday.
- tumunganga maghapon

2. Name two things you wish you could learn.
- teleportation
- magbreakdance

3. Name three things that remind you of your childhood.
- sugat
- laruan
- pagtulog sa hapon

4. Name four things you love to eat but rarely do.
- blueberry cheesecake
- mamon
- caviar
- pakwan

5. Name five things that make you feel good.
- drugs(?)
- pornograpiya
- tsokolate
- pagtulog
- makapanood ng feel-good movie tulad ng Hostel

Elongate...

Shorten...

Tag 03 from Noime

Ako ay muli nanamang napaunlakan ni Noime ng kanyang makapangyarihang tag kaya naman dagli-dagli ko itong ginawa at inilagay dito.

FAVORITES:

Colors : puti, itim, green, red, dilaw.
Food: Anong food? Ah, hmmm, yung bulanglang na gulay saka beef/fish/pork steak, menudo, barbeque
Song: Ah, yung mga top hits tulad ng kila Ne-Yo, Rihanna, Fall Out Boy, mga at ganun. Basta uso kagaya ng Cinderella, Boyfriends, Hagibis, at APO Hiking Society
Movie: Karaniwan mga Sci-Fi, gorey na horror, mga sex-comedy, saka mga teen flicks, saka yung mga may naghuhubad na babae, tapos yung may naghuhubad na babae tapos biglang kakarnehin ng killer.
Sports: yung hindi nakakapagod. ah, siguro eh, takbuhan? Oo, yun na nga siguro.
Day of the week: Weekends. Para sa beauty sleep at walang kwentang pagtambay.
Season: Tag-lamig para magamit ko naman ang pamorma kong jacket na hindi nalalabhan at mabigat na dahil sa libag.
Ice cream: Vanilla, Chocolate Marble, saka Strawberry.

CURRENTS:

Mood: Tinatamad
Taste: Matamis mula sa asukal ng Ensaymada
Shirt: Kulay puti na Bohol t-shirt
Desktop: Anong desktop? Ano bang mga tanong to. Wala, kulay pink na background
Toenail: Unclipped since last month.
Time: 8:21AM
Surroundings: Peaceful and malamig at puro nga taong nag-aaral, pwera ako.
Thoughts: Robust

FIRSTS:

Bestfriend: Kapitbahay kong si Pj
Movie: Alladin, hmmm. Tama ba? Alladin nga ba or Cinderella? Alladin nga ata.
Lie: Ah, matagal na eh. Saka patong-patong na din kasi kaya di ko na maalala.
Songs: Yung kinakanta ng nanay ko pag naghehele saken. Parang ang tono eh hmmmm ah-hmmmnnn, hummmnnn.. ganun ang tono.

LASTS:

Cigar: Kahapon
Drink: Hot Choco-Cream-Sugar-Coffee mix
Car ride: FX ride to office. Walang trapik, ambilis.
Phone call: Nung pasko, sa tatay ko.
CD: Nung second week ng December, MP3 na CD ng mga Alternative na kanta

HAVE YOU EVER:

Dated your best friend: Maghahanap muna ako ng chicks na bebesprenin.
Broke the law: Ah, oo madami nang klaseng batas. Pati batas ng kalikasan nilabag ko na eh.
Been arrested: Nung nang-shoplift ang katropa namen. Nasakote kame sa labas ng mall.
Kissed someone you don’t know: Ah, wala pa. Mahirap yun, baka may sakit kasi.

5 THINGS YOU’RE WEARING:

pares ng sapatos
tshirt
shorts
pantalon
pares ng medyas

4 THINGS YOU’VE DONE TODAY:

Magtamad
Maligo
Magbasa
Kumain

3 THINGS YOU CAN HEAR NOW:

Ugong ng aircon
Nguya ng pagkain
Lagitik ng tiklada ng computer

Elongate...

Shorten...

Tag 02 from Noime

At maraming salamat naman kay Noime sa pagpapaunlak na makuha ang meme na ito sa kanyang blog.

Sapagkat sasapit na ang kapaskuhan ang at ang buwan ng mga Pamaskong Hiling, narito ang ilan sa mga hiling na nais kong maatim ngayong kapaskuhan.

Ikauna - Makaabot sa quota ng kumpanyang ito. Pero bago yun ay nais kong magkaroon ako ng superb drive para mag-aral sa mga nalalabing oras ko. Sayang ang kumpanyang ito. Maluwag sa damit, may donut at tinapay sa umaga, at nandito si Jerome na sana'y kasabay ko ding makapasa.

Ikalawa - Nawa'y umayos ang kalagayang pangkalusugan ng lahat ng tao sa aking angkan, mga kaibigan, mga kaibigan over the Internet, at mga may galit sa akin.

Ikatlo - Maayos na ang sigalot sa pag-ibig, maging matiwasay ang kalooban at damdaming emosyonal, at maging winner na sa laban ng buhay.

Ikaapat - World Peace. Pero Philippine Peace muna ang unahin at sana'y gumanda na din ang ekonomiya natin upang hindi na mangibang-bansa ang mga tao. Nakakalungkot ang mga nakukulong at minamaltrato sa ibang bansa, ang mga nawalay sa mahal sa buhay, ang mga naghihirap para sa ikabubuti ng kinabukasan ng pamilya, ang mga nakaka-miss ng minamahal, at ang mga nilalamig na kama sa gabing nag-iisa, dahil lang sa pangingibang-bansa para sa trabaho.

At syempre, mawawala ba naman ang aking MATERYAL na kahilingan ngayong Pasko? Materyal lamang ang katawan ko, kaya't naghahangad din ito ng tikas at gara mula sa iba pang materyal na mga bagay.

One - Jacket na cotton, yung pamorma. Kaylangang humabol sa kalamigan ng panahon at makapagsuot man lang ng fashionistang jacket na may hood para magmukhang gangsta at mabaril na din sa lansangan.

Two - PSP. Ang sinasabing kasalukuyang status symbol sa mga kabataan, ang Portable Play Station (tanga, PSP, hindi PPS) ang magbibigay galak sa mga trapik na byahe, mga boring na pari, mga family gatherings na ubod ng boring, mga chick flick na hindi mo gusto pero gusto ng gelpren mo, mga gabing dapat ay nag-aaral ka, at mga boring na propesor sa eskwela. Ito ang ultimate na boredom-liberating device!!!

Three - T-shirt na may hood. Ewan ko ba kung ano ang meron sa mga hood na ikinagusto ko. Ako ata ang reincarnation ni Robin Hood kaya naman ganito na lang ang pagkahilig ko sa mga may hood na kasuotan. O baka naman kaya ganun ay dahil sa nauubos na ang aking buhok at giniginaw na ang aking ulo.

Four - Sapatos. Yung sneakers na kahit mumurahin lang at pwedeng ipang-araw-araw. Mas mainam kung tatlong pares sapagkat ang paglalakad ko ay parang katam ng sapatos na wala pang tatlong linggo ang lifespan ng swelas. Pati ang mismong kabuuan ng sapatos ay talaga namang mabilis masira sa aking mga paa. Para bang mayroong sumpa ang aking paa na mabilis makasira ng mga sneakers. Sabagay, madali lang naman talaga silang masira.

Fifth - Digital Camera na mayroong 10megapixel na resolution. Hindi naman ako si scandalero kaya't ligtas sa akin ang magkaroon ng digital camera. Mahilig lang akong kumuha ng larawan ng mga tulog na tao at mga chicks sa jeepney at bus (na nagsisignify ng appreciation ko sa beauty). Mas napupuna pa ata ang pagiging paparazzi mode mo kung celphone ang gamit mo. Lugi ka pa sa resolution kaya't mas maganda ang digicam. At tiyak na masasatisfy nito ang aking pagka-camwhore-ness lalo na't 2GB ang memory na meron ito, with matching 10x zoom na kita pati ang ugat ng kuto sa ulo ko.


Siguro'y ito na lamang muna sa ngayon ang aking kahiligan para sa darating na kapaskuhan. Ang mas mahalaga naman talaga ay pag-ibig(asuuuus, oh come on.) ngayong paskong ito kaya't kahit ano na lamang (sa mga nabanggit ko) ay pwede ninyong ibigay sa akin.

Happy Christmas sa lahat ng mga bisita ko!

Elongate...

Shorten...

Tag 01 from Friendster

Okay, okay, alam ko naman na sobrang loser ko.

Well, hindi naman sa lahat ng oras pero parang feeling ko lang na wala nang nagawang maganda ang mga pwersa ng mundo sa akin.

Alam ko naman na nagsisimula pa lang ako dito sa pagpapalaganap ng sinasabi kong "blog" at wala pang nakakakilala sa akin masyado.

Kaya nga ba't salamat sa mga nakilala ko na nagparamdam at nagkomento na sila Meryll, Abad, Macky, at KingDaddyRich.

Mga nakadaldalan na pinangunahan ng diyosa na si XienahGirl tapos sina Noime, at Fer Bert.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

At dahil nga wala pa akong kilala dahil loser at weakling ako eh walang magta-tag sa akin.

Ano ba tong TAG na to?

Wala lang naman. Mga Internet MEME lang naman ito na lumalaganap sa mga tao sa internet, kadalasan sa blog.

Kaya nga nainggit ako eh. Masaya din siyang sagutan. Parang mga tanong sa slum/slam book.

Kaya naman napagpasyahan ko na lang na kumuha ng random items sa internet para masagutan at maipamasak sa blog kong walang saysay.

Salamat Friendster sa iyong random items

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Medyo may kahabaan pero pasensya ka na.

1. who's the latest person in ur inbox?
phone: Si "bea"
friendster: Si Zie

2. sport you last played?
- Pingpong sa may opisina. Libre ito at talagang nakakapawis lalo na't matindi ang hatawan. Mas nakakapagod manood ng mga magagaling maghatawan na parang mga members ng frat na may paddle. Di ako marunong kaya nakakahiyang makipaglaro.

3. last person you hang out with?
- Si "maja" at ang iba pa naming friends.

4. what do people first notice when they meet you?
- Kung kasali daw ba ako sa banda dahil ng rakista/adik look ko.

5. do you like peanut-butter?
- Masarap siya. Sa katotohanan, matagal na akong hindi nakakatikim ng Santiago's Peanut Butter dito na talagang the best dito sa aming lugar. Hindi ko naman alam kung namatay na ba ang ninunong Santiago kaya't di na makapagpatuloy sa produksyon. Pero gusto ko talaga ang Santiago's Peanut Butter.

6. Do you read comics?
- Oo, minsan din. Pugad Baboy, sa Explosm.net, sa komiks ng Libre.

7. Do you have a crush? How many?
- Panghighschool na tanong. Crush? Mga girls ng FHM ang karamihan. Halos lahat sila crush ko. Lalo na si Asia. I like to taste her Philippine body, and her African boobs, and her Japanese Sushi.

8. do you like earthquakes?
- Nung last na lumindol, hindi ko gaanong nagustuhan. Nahilo kasi ako at medyo natakot ng saglit. Kung sa flat land ako naka-experience, baka matuwa pa ako. Or kung earthquake sa ilalim ng kumot, matutuwa talaga ako ng husto.


9. worst nightmare?
- Wala pa naman akong makapigil-hininga at makatindig-balahibong nightmare. Ang natatandaan ko lang eh yung parang nahuhulog ako at may mga halimaw sa kung saan-saan. Ewan ko ba, natakot din ako nun.

10. favorite coffee place?
- Sa kusina. O kaya naman sa tabi ng PC sa opisina. O sa tabi ni Diana Zubiri habang nagpapahiran kame ng whipped cream sa katawan.

11. wanna be happy?
- Sino bang may ayaw nun. Si Will Smith nga nag-pursuit pa ng happyness, ako pa kayang normal na tao lang.

12 . your current close friends?
- What about them? Tinatanong mo kung sino? Ah, sa tingin ko yung mga kasama ko ngayon sa samahan namen saka yung mga nakakachat ko at nakukwentuhan ng talipandas kong buhay na walang kapana-panalo.

13. most people would describe you as:
- Gago, maingay, sira-ulo, kwela, makulit, at stunt man.

14. thing/s you hate about yourself?
- I have very little perseverance.
- I have very little patience
- I am a very very undecisive person.

15. vegetable you hate?
- Labanos. Ewan ko kung anong ayaw ko rito. Kinakain ko naman halos lahat ng gulay gaya ng talong, ampalaya, bitswelas, sitsaro, upo, at patola. Gulay ang pinag-uusapan dito at hindi kung ano.

16 . do you like to go out on a shopping trip?
- Kapag meron akong bajillions of Dollars, di ko aatrasan yan. O kahit shopping trip sa DV pwede na.

17. favorite cartoon character?
- Ang mga The Simpsons, saka ang Griffins. Si He-Man at She-Ra. Si BraveStarr, saka ang Justice League.

18. can you sing?
- Ehem ehem, depende sa dami ng nainom.

19. favorite past time?
- Manood ng pelikula. Mag-bloghop. Mag-surf ng kung ano-ano. Makipagdaldalan. Matulog. Kumain.

20. are you happy?
- Mahirap sabihin yan eh.

22. have a diagnosis?
- Sa ngayon, wala pa naman. Wala pa naman akong napapagpacheck up-an na doktor kaya walang makakapagsabi ng diagnosis ko.

23. first thing you do when you wake up?
- Bumangon.

24. where are you right now?
- Sa harap ng PC ko sa salas sa bahay.

25. what are the things you like to do alone?
- Manuod ng pornograpiya, magpantasya sa pornograpiya, suriin ang pornograpiya (at kung maaari maging star sa pornograpiya), magpatugtog ng ubod ng lakas, at magtatambling sa palibot ng bahay.

26. are you ok now?
- Sa palagay ko eh maayos naman ako sa ngayon.

27. how many drinks before you get really drunk?
- Depende kung inaantok na. Siguro mga 10-12 bote ng beer. Tapos mga 3-5 na bote ng Red Horse Grande.

28. are u attached 2 some1 ryt now?
- Hmmm... mahirap mabanggit eh. Wala naman siguro sa ngayon. Friendly-friends lang.

29. what is a perfect love to you?
- Aba, at ganito na pala ang mga uri ng tanong ngayon. Akala ko noon eh 'what is love' lang ang mga tanong. Sa tingin ko ang perpektong pag-ibig ay yung walang halong pagaalinlangan at pagdududa, puro malisya lang.


30. are u missing someone?
- Hindi someone pero something.

I miss my childhood.
I miss my childhood, kung saan wala kang aalalahanin, wala kang pag-iisipan ng matindi, wala kang aasikasuhin, magkakaroon ka ng kagalit pero magiging kabati mo din sa katapusan ng araw.
Masusugatan ka at marami ang magaalaga sayo.
Magkakasakit ka at makakatikim ka ng pinakamasasarap na pagkain.
Makakabili ka ng mga bagay na simple lang pero gustong-gusto mo na.
Makakaligo ka sa ulan nang nakahubo't hubad.
Makakabili ka sa tindahan ng hubad at nakabrip lang.
Makakatanggap ka ng maraming regalo at limos... aginaldo sa mga ninong at ninang mo.
Wala kang responsibilidad kundi ang pasayahin ang mga magulang mo, ang sundin ang simple nilang mga utos na tila ba ang hirap-hirap.
Mapalo paminsan-minsan para malaman mo ang kamalian ng ginawa mo.


Nakakamiss ang kabataan ko, mabait at walang hadlang sa kasiyahang nadarama.
Nakakatuwa ang mga bagay na pinagsasaluhan natin, at ang mga tampuhang walang kwenta.
Ang mga matatamis na katagang tunay na tunay at walang pag-aalinlangan.
Ang mga pinagsamahan sa hirap at ginhawa.
Sa panahon na malungkot ang bawat isa sa problema ng pamilya.
Nakakamiss ang walang puknat na telebabad.
Pinaglalabanan ang kaantukan para lamang makakwentuhan ng mga bagay na pagkukwentuhan pa din sa umaga.
Nakakamiss ang mga bagay na pinagsasaluhan, tulad ng pulburon at yema.
Nakakamiss ang mga paglalambing, ang katamisan ng pagsasama.
Nakakamiss ang unang panahon na mahal na mahal pa natin ang isa't-isa.

Elongate...

Shorten...